ΠΟΤΕ ΔΕΝ ΞΕΧΝΑΜΕ: 11-11-2011 ΗΜΈΡΑ ΟΠΟΥ ΔΙΕΚΟΠΗ Η ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ ΑΠΟ ΔΕΣΜΑ - ΕΞΑΡΤΗΣΕΙΣ - ΤΡΩΚΤΙΚΑ

Σαν χθες, πριν δεκατέσσερα χρόνια, στις 11 Νοεμβρίου 2011, ο εκλεγμένος Πρωθυπουργός με το 44% της λαϊκής ψήφου, ο υπεύθυνος οραματιστής και μεταρρυθμιστής Πολιτικός, ΓΙΩΡΓΟΣ ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ, που διέσωσε την Ελλάδα από την χρεοκοπία, απέτρεψε την εξαθλίωση των Ελλήνων και έθεσε πάλι την χώρα σε στέρεη πορεία ανάκαμψης, δημιουργίας και ευημερίας για όλους, ΑΝΕΤΡΑΠΗ από ξένα και ντόπια ιδιοτελή πολιτικά συμφέροντα, με εξαναγκασμό σε παραίτηση.

Ήταν ο Πρωθυπουργός της τελευταίας Κυβέρνησης ΠΑΣΟΚ η οποία, με όραμα και σχέδιο, θεσμοθέτησε ένα σύνολο τολμηρών και αναγκαίων δημοκρατικών μεταρρυθμίσεων, με ρίξεις, συγκρούσεις και ανατροπές για την οριστική απαλλαγή της χώρας από κάθε είδους δεσμά και εξαρτήσεις με στόχο την δημιουργία μιάς Δημοκρατικής Πολιτείας, μιάς Δίκαιης Κοινωνίας και μιάς Δημιουργικής και Βιώσιμης Οικονομίας.

Δυστυχώς όμως, ο ανηλεής πόλεμος, η συκοφαντία και ο αποπροσανατολισμός της κοινής γνώμης από τα ιδιοτελή και διαπλεκόμενα οικονομικά, παρασιτικά, εκδοτικά και κομματικά συμφέροντα, που είχαν συνηθίσει στην νομή της εξουσίας, στην διαφθορά, στην κατασπατάληση και λεηλασία του δημόσιου πλούτου και τα οποία λειτουργούσαν στο πλαίσιο ενός παγιωμένου πελατειακού συστήματος διακυβέρνησης, οδήγησαν σε παραίτηση τον λαοπρόβλητο Πρωθυπουργό, ο οποίος δεν ηττήθηκε σε εθνικές εκλογές ούτε καταψηφίστηκε στο Κοινοβούλιο.

Δεν ήθελαν και κυρίως δεν ανέχονταν τις μεγάλες προοδευτικές αλλαγές που καταπολεμούν τον πελατειασμό, την γάγγραινα του πολιτικό - οικονομικού συστήματος, με την εγκαθίδρυση θεσμών κοινωνικής δικαιοσύνης, διαφάνειας, ελέγχου, λογοδοσίας, ισοτιμίας και περιβαλλοντικής προστασίας, με την ενίσχυση των αυτοδιοικητικών θεσμών αποκεντρωμένης εξουσίας και με την εμπέδωση διαδικασιών διαβούλευσης καθιστώντας τον πολίτη υπεύθυνο, συμμέτοχο και συνδιαμορφωτή των αποφάσεων που αφορούν το μέλλον του.

Ιδιαίτερα, σχετικά με αυτό το τελευταίο, η ενημέρωση και η ενεργός συμμετοχή του πολίτη, για την αποδοχή και στήριξη της μοναδικής διεξόδου από την κρίση, μέσω της διενέργειας δημοψηφίσματος που πρότεινε ο Γιώργος Παπανδρέου, ήταν η αφορμή που έδωσε την ευκαιρία σε φιλόδοξους ξένους και ντόπιους πολιτικούς, για καθαρά ιδιοτελείς και εγωιστικούς λόγους, να αποδομήσουν και να εξοστρακίσουν τον Πρωθυπουργό.

Συγκεκριμένα, ο Γιώργος Παπανδρέου ζήτησε τη διενέργεια δημοψηφίσματος με αντικείμενο τη συμφωνία της 26ης Οκτωβρίου, η οποία εξασφάλισε στην Ελλάδα περικοπή του χρέους κατά 50% (περίπου 100 δις) σε ονομαστική αξία και προέβλεπε πρόσθετη χρηματοδότηση έναντι εφαρμογής διαρθρωτικών αλλαγών και περιοριστικών μέτρων που θα συγκροτούσαν το «δεύτερο μνημόνιο».

Όμως, ο απόηχος των γεγονότων της παρέλασης της 28ης Οκτωβρίου, όταν ο Πρόεδρος της Ελληνικής Δημοκρατίας, Κάρολος Παπούλιας, αποδοκιμάστηκε στη Θεσσαλονίκη και πολλοί πολιτικοί του κυβερνώντος κόμματος δέχθηκαν επιθέσεις στις πόλεις τους, είχε διαλύσει την αισιοδοξία των αμέσως προηγούμενων ημερών της 26ης και 27ης Οκτωβρίου.

Τα απαράδεκτα αυτά γεγονότα δεν αποδοκιμάστηκαν από τα κόμματα της αντιπολίτευσης. Αντίθετα άλλωστε, τα δέχθηκαν με μεγάλη ικανοποίηση αφού η Νέα Δημοκρατία με τον Αντώνη Σαμαρά και ο Σύριζα με τον Αλέξη Τσίπρα, το μόνο που ενδιαφέρονταν ήταν η φθορά της Κυβέρνησης και η ανάληψη της εξουσίας.

Αρκετοί από τους πολιτικάντηδες ισχυρίστηκαν πως φοβήθηκαν δήθεν το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος και διαστρεβλώνοντας το νόημα του, επικαλέσθηκαν ότι θα οδηγήσει σε έξοδο της χώρας από την Νομισματική Ένωση, ενώ αντίθετα στην πραγματικότητα το αποτέλεσμά της λαϊκής ετυμηγορίας, ύστερα από ενημέρωση και υπεύθυνη τοποθέτηση όλων των παραγόντων, θα επιβεβαίωνε την δέσμευση των πολιτών για παραμονή στο Ευρώ διασφαλίζοντας τη χρηματοδότηση του κράτους και την απρόσκοπτη υλοποίηση των αναγκαίων μεταρρυθμίσεων.

Δυστυχώς, ακόμη και αρκετά στελέχη του κυβερνώντος κόμματος ΠΑΣΟΚ, με καταλύτη των εξελίξεων τον υπερβολικά φιλόδοξο Αντιπρόεδρο της Κυβέρνησης, Βαγγέλη Βενιζέλο, εκμεταλλεύτηκαν ένα επεισόδιο, που συνέβη σε σύσκεψη στο εξωτερικό, για να αντιταχθούν στο δημοψήφισμα, να αμφισβητήσουν ανοιχτά τον Πρωθυπουργό Γιώργο Παπανδρέου και να τον προδώσουν.

Ας δούμε πρώτα ποιό ήταν αυτό το δήθεν κρίσιμο επεισόδιο. Επρόκειτο για τα καραγκιοζιλίκια του τότε Προέδρου της Γαλλίας, Νικολά Σαρκοζί, στις 2/11 στις Κάννες όπου μαζί με την Καγκελάριο της Γερμανίας, Άνγκελα Μέρκελ, είχαν καλέσει τον Έλληνα Πρωθυπουργό να τους συναντήσει στο περιθώριο της Συνόδου της G20 και να τους δώσει εξηγήσεις για το δημοψήφισμα. Εκεί, τον πίεσαν ασφυκτικά για να ανακαλέσει την διενέργεια του δημοψηφίσματος, ο δε Σαρκοζί είχε ανέβει, σαν μαϊμού, σε μία καρέκλα και ωρύετο βρίζοντας τον πάντοτε ευγενικό και ευπρεπή Γιώργο Παπανδρέου.

Η Μέρκελ, υπό την πίεση του Σαρκοζί, δεν αποκάλυψε ότι είχε προτρέψει τον Παπανδρέου να προχωρήσει σε δημοψήφισμα. Πράγματι, o Παπανδρέου την είχε ενημερώσει για την πρόθεσή του να προχωρήσει στη διενέργεια δημοψηφίσματος περισσότερο από ένα μήνα πριν, στο επίσημο ταξίδι του στο Βερολίνο, που έγινε στις 26 και 27 Σεπτεμβρίου και η Μέρκελ του είπε: Να το κάνεις.!

Τότε, μετά το Βερολίνο ο Παπανδρέου είχε μεταβεί στο Παρίσι όπου συνάντησε τον Σαρκοζί. Κάποια στιγμή αυτός έβαλε το δάχτυλο στο κεφάλι του σαν να πρόκειται για πιστόλι, κοίταξε τον Παπανδρέου στα μάτια και του είπε: «Παφ»! Έπειτα από λίγο συμπλήρωσε: «Εγώ έχω μυστική δημοσκόπηση που δείχνει ότι το 78% των Γάλλων δεν θέλει να σας δώσω βοήθεια και έχω και εκλογές μπροστά μου».

Μάλιστα, ο Γιώργος Παπανδρέου είχε ενημερώσει για το σχέδιό του, περί δημοψηφίσματος, τον Πρωθυπουργό του Λουξεμβούργου Ζαν-Κλοντ Γιούνκερ, τον Πρόεδρο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Ζοζέ Μανουέλ Μπαρόζο και τον Πρόεδρο του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου Χέρμαν βαν Ρομπάι, ήδη από τον Ιούλιο του 2011.

Στις Κάννες, στις 2 Νοεμβρίου, ο Σαρκοζί ήταν εκνευρισμένος. Το ελληνικό δημοψήφισμα του είχε καταστρέψει μια φιέστα, τη Σύνοδο του G20, την οποία θεωρούσε κρίσιμη για να ξεπεράσει τον Φρανσουά Ολάντ που προηγείτο στις δημοσκοπήσεις αναφορικά με τις επερχόμενες εθνικές εκλογές στην Γαλλία. Μέρκελ και Σαρκοζί απειλούν να αναστείλουν την καταβολή της έκτης δόσης και προτρέπουν την Ελλάδα να πραγματοποιήσει δημοψήφισμα στις 4 Δεκεμβρίου με το ερώτημα «ναι ή όχι στο ευρώ». Ο Παπανδρέου ήταν ανένδοτος, επιμένοντας στον αρχικό του σχεδιασμό.

Δεν θέλω να υπεισέλθω σε περισσότερες λεπτομέρειες γιατί όλα τα σχετικά θέματα έχουν καταγραφεί και αναλυθεί. Θέλω όμως να δούμε τον κρίσιμο ρόλο του Βενιζέλου με όλη την ασυνέπεια και τον καιροσκοπισμό του ο οποίος άδραξε την ευκαιρία να εκτοπίσει, ύπουλα και προδοτικά, τον Πρωθυπουργό Γιώργο Παπανδρέου.

Όταν ο Πρωθυπουργός είχε συγκαλέσει στις 31/10 την συνεδρίαση της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του ΠΑΣΟΚ στη Βουλή όπου ανακοίνωσε την πρόθεσή του για τη διενέργεια δημοψηφίσματος, ο Βενιζέλος πήρε τον λόγο για να υποστηρίξει το δημοψήφισμα με πολύ μεγάλη μαχητικότητα. Μάλιστα, αργότερα βγήκε στα κανάλια: «Αν δεν εκφραστεί τώρα ο ελληνικός λαός άμεσα, πότε θα χρησιμοποιηθεί ο αραχνιασμένος θεσμός του δημοψηφίσματος;» αναρωτήθηκε ο τότε Αντιπρόεδρος της Κυβέρνησης στις ειδήσεις του AΝΤ1.

Την επόμενη μέρα, 01/11, ο Βενιζέλος άρχισε να αισθάνεται μια ανεξήγητη πολιτική δυσφορία και εισάγεται σε ιδιωτική κλινική του κέντρου της Αθήνας όπου ανακοινώνεται ότι πρόκειται για «κοιλιακό άλγος». Παρά το άλγος, όμως, κυκλοφόρησε non paper κύκλων του αντιπροέδρου στο οποίο εκφράζονταν οι (νεοαποκτηθείσες) επιφυλάξεις του για το δημοψήφισμα. Τις ίδιες ώρες η Κοινοβουλευτική Ομάδα του ΠΑΣΟΚ στρεφόταν αργά και σταθερά εναντίον του Παπανδρέου και μάλιστα προτού ακόμη ταξιδεύσει, την επομένη 2/11, στις Κάννες.

Τα μεσάνυχτα της Τετάρτης 2/11, λίγη ώρα πριν επιβιβαστεί στο αεροπλάνο για να επιστρέψει στην Ελλάδα, ο Γιώργος Παπανδρέου μίλησε με στενό συνεργάτη του που βρισκόταν στην Αθήνα. «Να περιμένεις δήλωση Βενιζέλου κατά του δημοψηφίσματος προτού κατέβεις από το αεροπλάνο» τον προειδοποίησε κρίνοντας από μυστικές συνεννοήσεις «βενιζελικών βουλευτών». «Δεν το δέχομαι» απάντησε ο Παπανδρέου. «Αποκλείεται να το κάνει αυτό ο Βαγγέλης».

Στις 3/11 όμως, μόλις επέστρεψε το πρωθυπουργικό αεροπλάνο στο αεροδρόμιο «Ελευθέριος Βενιζέλος», στις 4:45 ξημερώματα, ο Βενιζέλος, ο οποίος είχε συνοδεύσει τον Παπανδρέου στις Κάννες (μαζί με τον θεράποντα ιατρό του λόγω του "κοιλιακού άλγους"), προέβη στην εξής δήλωση: «Η θέση της Ελλάδας μέσα στο ευρώ είναι μία ιστορική κατάκτηση της χώρας που δεν μπορεί να τεθεί υπό αμφισβήτηση. Το κεκτημένο αυτό του ελληνικού λαού δεν μπορεί να εξαρτηθεί από τη διεξαγωγή δημοψηφίσματος».

Στην συνέχεια, οι εξελίξεις ήταν καταιγιστικές: «Ο Παπανδρέου είναι παρελθόν» ήλθε λίγες ώρες αργότερα η δήλωση του Δ. Λιντζέρη, βουλευτή Πειραιά και εξ απορρήτων του Βενιζέλου. Ακολούθησαν και άλλες δηλώσεις και αμφισβητήσεις του Πρωθυπουργού, ενισχύοντας το αρνητικό κοινωνικό κλίμα, που οδήγησαν τελικά, μέσα σε μιά εβδομάδα, στην παραίτηση της 11ης Νοεμβρίου, μιά θυσία του Γιώργου Παπανδρέου για να μην διαλυθεί η Χώρα την οποία αυτός και οι συνεργάτες του είχαν διασώσει από την χρεοκοπία.

Ποιά ήταν όμως η αφορμή αυτής της θλιβερής εξέλιξης με όλα όσα στην συνέχεια ακολούθησαν από τους διαδόχους του Γιώργου Παπανδρέου που αναζητούσαν εξουσία χωρίς εναλλακτική πρόταση, δηλαδή τον όχι αναμάρτητο Σαμαρά με τον συγκυβερνήτη του Βενιζέλο και τον έχοντα αυταπάτες Τσίπρα, που οδήγησαν τελικά στην Κυβέρνηση Μητσοτάκη η οποία είναι βουτηγμένη στην διαφθορά και τα σκάνδαλα, μιά κατάσταση που ήθελε να εξαφανίσει μιας δια παντός ο Γιώργος Παπανδρέου;

Η αφορμή ήταν, όπως ήδη φάνηκε, η ιδιοτελής επιθετική στάση του Νικολά Σαρκοζί με μόνο στόχο μήπως επηρεάσει τα δικά του εκλογικά ποσοστά ενόψει του κινδύνου επικράτησης του Φρανσουά Ολάντ κατά τις επερχόμενες τότε Γαλλικές προεδρικές εκλογές τις οποίες και έχασε. Κοιτάξτε τώρα την κατάληξη αυτού του θλιβερού τύπου με την αλαζονική συμπεριφορά.

Η Γαλλική Δικαιοσύνη τον έκρινε ένοχο για τη συγκρότηση εγκληματικής οργάνωσης και για συνωμοσία σε μία υπόθεση παράνομης χρηματοδότησης της εκστρατείας του από τον τότε ηγέτη της Λιβύης, Μουαμάρ Καντάφι, από το 2005 έως το 2007. Καταδικάστηκε σε πέντε χρόνια φυλάκιση.

Μπήκε στην φυλακή στις 21 Οκτωβρίου 2025 και βγήκε προχθές προσωρινά, αφού αφέθηκε ελεύθερος με περιοριστικούς όρους, 21 ημέρες μετά τη φυλάκισή του, έπειτα από απόφαση του δικαστηρίου που έκανε δεκτό το αίτημα των συνηγόρων του για αποφυλάκιση μέχρι την εκδίκαση της έφεσης, η οποία έχει οριστεί για τον Μάρτιο.

Εναντίον του εκκρεμεί και άλλη δίκη που αφορά το υπερβολικό προεκλογικό κόστος της καμπάνιας του το 2012 (τότε που έχασε από τον Ολάντ). Στην υπόθεση αυτή κατηγορείται ότι ξόδεψε περίπου 43 εκατομμύρια ευρώ, σχεδόν το διπλάσιο από το ανώτατο επιτρεπόμενο όριο. Η εκδίκαση έχει οριστεί για τις 26 Νοεμβρίου!!

Κλείνοντας, αξίζει να σημειώσουμε ότι ο πρώην Έλληνας Πρωθυπουργός, Γιώργος Παπανδρέου, έχει δικαιωθεί τόσο από την Ιστορία όσο και από την Παγκόσμια Κοινότητα και αποτελεί ένα πολιτικό με διεθνές κύρος και επιρροή ο οποίος διετέλεσε επί πολλά χρόνια Πρόεδρος της Σοσιαλιστικής Διεθνούς και παραμένει Επίτιμος Πρόεδρος της, είναι Γενικός Εισηγητής για την Δημοκρατία στο Συμβούλιο της Ευρώπης, Πρόεδρος του Circle the Med Forum (Μεσογειακό Φόρουμ για το Κλίμα), Πρόεδρος του Διεθνούς Κέντρου Ολυμπιακής Εκεχειρίας, Πρόεδρος της Επιτροπής για την Δημοκρατία και την Πολυμερή Συνεργασία του Club de Madrid και άλλα.

Ο Γιώργος Παπανδρέου συμμετέχει ενεργά από τότε μέχρι σήμερα σε όλα τα διεθνή φόρα ως προσκεκλημένος ομιλητής για θέματα, μεταξύ άλλων, Δημοκρατίας, Κλιματικής Αλλαγής, Τεχνιτής Νοημοσύνης, Πολυμερούς Συνεργασίας, Ολυμπιακής Εκεχειρίας και Ειρήνης και είμαστε υπερήφανοι για το διεθνώς αναγνωρισμένο κύρος του και τις δραστηριότητες του σε εθνικό, ευρωπαϊκό και παγκόσμιο επίπεδο.

Σε αντίθεση, ο πρώην Πρόεδρος της Γαλλικής Δημοκρατίας, Νικολά Σαρκοζί, κατάντησε ένας ανυπόληπτος πολίτης ο οποίος μπαινοβγαίνει στις φυλακές με καταδικαστικές αποφάσεις και συνεχή προβλήματα με την Γαλλική Δικαιοσύνη. Πόσο ικανοποιημένοι μπορεί να νοιώθουν άραγε σήμερα όσοι στοιχίσθηκαν μαζί του όταν συγκρούστηκε με τον Έλληνα Πρωθυπουργό Γιώργο Παπανδρέου;

Στέγη με ασφάλεια, μισθώσεις με κανόνες !!!

Μια πρόταση από την εμπειρία 25 χρόνων στην αγορά ακινήτων

Του Σταύρου Κώστα

Μεσίτη ακινήτων Πιστοποιημένου εκτιμητή

Epirus-Spiti

Είκοσι πέντε χρόνια στις μισθώσεις ακινήτων έχω βρεθεί πολλές φορές ανάμεσα σε δύο αγωνίες: του ανθρώπου που αναζητά ένα σπίτι που να μπορεί να πληρώνει και του ιδιοκτήτη που θέλει να προστατεύσει την περιουσία και το εισόδημά του.

Η εμπειρία αυτή με έχει διδάξει κάτι ουσιαστικό: μια επιτυχημένη μίσθωση χρειάζεται διάρκεια, συνέπεια και εμπιστοσύνη. Το υψηλότερο ζητούμενο ενοίκιο δεν εξασφαλίζει πάντοτε το καλύτερο τελικό αποτέλεσμα για τον ιδιοκτήτη.

Σήμερα, όμως, η συζήτηση ξεπερνά μια διαπραγμάτευση ανάμεσα σε δύο ανθρώπους. Αφορά οικογένειες που δυσκολεύονται να διατηρήσουν τη στέγη τους και νέους για τους οποίους το κόστος μιας δεύτερης κατοικίας μπορεί να γίνει εμπόδιο στις σπουδές.

Η πίεση αποτυπώνεται και στα επίσημα στοιχεία. Σύμφωνα με τη Eurostat, το 2025 το 26,4% του πληθυσμού στην Ελλάδα ζούσε σε νοικοκυριά των οποίων το συνολικό κόστος στέγασης ξεπερνούσε το 40% του διαθέσιμου εισοδήματος, έναντι 7,7% στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Πρόκειται για συνολικό κόστος στέγασης, όχι αποκλειστικά για ενοίκιο. (ec.europa.eu)

Χρειαζόμαστε, επομένως, μια πολιτική που να δίνει άμεση ανάσα και συγχρόνως να αυξάνει τις διαθέσιμες κατοικίες.

Προτείνω ένα Εθνικό Σύμφωνο Προσιτής Μίσθωσης, με συγκεκριμένες υποχρεώσεις και ανταλλάγματα.

Η απόσυρση δεν σβήνει την πρόκληση

Του Σταύρου Κώστα

Υπάρχουν νομοθετικές πρωτοβουλίες που αποκαλύπτουν τις προτεραιότητες μιας κυβέρνησης πιο καθαρά από οποιαδήποτε ομιλία. Η απόπειρα να αποκτήσει μια ιδιωτική συμφωνία ρύθμισης οφειλής ισχύ εκτελεστού τίτλου αποτελεί χαρακτηριστικό παράδειγμα.

Το επίμαχο άρθρο 23, που αποσύρθηκε μετά τις αντιδράσεις, προέβλεπε ότι η σύμβαση ρύθμισης μεταξύ πιστωτή και δανειολήπτη θα μπορούσε να αποτελέσει η ίδια τη βάση αναγκαστικής εκτέλεσης. Ο πιστωτής δεν θα χρειαζόταν να εξασφαλίσει προηγουμένως διαταγή πληρωμής. Η Συντονιστική Επιτροπή των Δικηγορικών Συλλόγων αντέδρασε και επιβεβαίωσε την απόσυρση, υπογραμμίζοντας την υποχρέωση της Πολιτείας να διασφαλίζει το δικαίωμα δικαστικής προστασίας. (dsa.gr)

Πίσω από τη νομική διατύπωση βρίσκεται ένα απολύτως ανθρώπινο ζήτημα: η θέση του πολίτη απέναντι στον οργανωμένο μηχανισμό είσπραξης μιας τράπεζας ή μιας εταιρείας διαχείρισης απαιτήσεων.

Ο δανειολήπτης που υπογράφει μια ρύθμιση προσπαθεί να ανταποκριθεί στις υποχρεώσεις του. Αναζητά έναν βιώσιμο δρόμο αποπληρωμής. Η Πολιτεία οφείλει να εξασφαλίζει ότι αυτή η προσπάθεια συνοδεύεται από διαφάνεια, σαφείς όρους και ουσιαστικές δυνατότητες άμυνας όταν προκύπτει διαφωνία για την οφειλή.

Η κυβέρνηση επιχείρησε να προσθέσει στον πιστωτή ένα ακόμη ισχυρό εργαλείο. Και δικαιολογημένα προκαλεί αγανάκτηση η πολιτική επιλογή να διευκολύνεται η αναγκαστική εκτέλεση, όταν για τον οφειλέτη μπορεί να διακυβεύεται το σπίτι μιας ζωής.

Ως επαγγελματίας της αγοράς ακινήτων και πιστοποιημένος εκτιμητής, γνωρίζω ότι πίσω από έναν αριθμό αποτίμησης υπάρχει συχνά ο κόπος δεκαετιών. Υπάρχει οικογενειακή ασφάλεια, εργασία, αποταμίευση. Η απώλεια αυτής της περιουσίας απαιτεί αυστηρές εγγυήσεις, έλεγχο και πλήρη λογοδοσία.

Η απόσυρση ήταν αναγκαία. Δεν απαλλάσσει, όμως, την κυβέρνηση από την ευθύνη να εξηγήσει την αρχική της επιλογή.

Ποιος εισηγήθηκε τη διάταξη; Ποιο συγκεκριμένο πρόβλημα υποτίθεται ότι αντιμετώπιζε; Ποιοι φορείς συμμετείχαν στη διαμόρφωσή της; Πώς αξιολογήθηκαν οι συνέπειες για τους δανειολήπτες;

Αυτά είναι συγκεκριμένα ερωτήματα που απαιτούν δημόσιες απαντήσεις. Η αντιπολίτευση οφείλει να επιμείνει, ζητώντας την τεκμηρίωση και τα στοιχεία της διαβούλευσης.

Η είσπραξη μιας νόμιμης απαίτησης δεν δικαιολογεί την αποδυνάμωση της προστασίας του πολίτη. Και η κοινοβουλευτική πλειοψηφία δεν αποτελεί λευκή επιταγή για νομοθετικές διευκολύνσεις προς τους οικονομικά ισχυρότερους.

Το σπίτι του πολίτη δεν είναι νομοθετική λεπτομέρεια. Και η απόσυρση μιας προκλητικής διάταξης δεν μπορεί να γίνει το άλλοθι για να ξεχαστεί ποιος την κατέθεσε και γιατί.

Η αξία ενός ακινήτου χρειάζεται τεκμηρίωση: Τα νέα δεδομένα και η ευθύνη του πιστοποιημένου εκτιμητή!!!

 

Του Σταύρου Κώστα
Πιστοποιημένου Εκτιμητή Ακινήτων  Πραγματογνώμονα (ΕΠΠΑ)
Epirus- Spiti 

Η ακίνητη περιουσία αποτελεί για πολλές οικογένειες το αποτέλεσμα μιας ολόκληρης ζωής. Η αποτίμησή της επηρεάζει αποφάσεις πώλησης, αγοράς, χρηματοδότησης, αξιοποίησης και επίλυσης περιουσιακών διαφορών. Γι’ αυτό η εκτίμηση της αξίας της απαιτεί γνώση, ανεξαρτησία και στοιχεία που μπορούν να ελεγχθούν.

Οι πρόσφατες δημοσιεύσεις της Τράπεζας της Ελλάδος, της ΕΛΣΤΑΤ και διεθνών εκτιμητικών φορέων αναδεικνύουν μια ουσιαστική ανάγκη: η επαγγελματική εκτίμηση οφείλει να εξηγεί με σαφήνεια πώς καταλήγει στο συμπέρασμά της. Για την αγορά της Άρτας, της Πρέβεζας και της Λευκάδας, αυτό αποκτά ιδιαίτερη σημασία, καθώς κάθε περιοχή διαθέτει διαφορετικά χαρακτηριστικά ζήτησης, προσφοράς και εμπορευσιμότητας.

Οι γενικοί δείκτες χρειάζονται τοπική ερμηνεία

Σύμφωνα με την Τράπεζα της Ελλάδος, οι τιμές των διαμερισμάτων αυξήθηκαν κατά 5,5% σε ετήσια βάση το δεύτερο τρίμηνο του 2026. Πρόκειται για δείκτες που βασίζονται σε τραπεζικές εκτιμήσεις αγοραίας αξίας και αποτυπώνουν τη γενική κατεύθυνση της αγοράς. Η εφαρμογή τους σε συγκεκριμένο ακίνητο προϋποθέτει εξέταση των τοπικών συνθηκών και κατάλληλων συγκριτικών στοιχείων.

Ένα διαμέρισμα στο κέντρο της Άρτας, μια παραθαλάσσια κατοικία στην Πρέβεζα και ένα ακίνητο τουριστικού ενδιαφέροντος στη Λευκάδα χρειάζονται ξεχωριστή προσέγγιση. Η θέση, η ηλικία, η κατάσταση συντήρησης, η ενεργειακή απόδοση, η προσβασιμότητα και τα χαρακτηριστικά του δικαιώματος που αποτιμάται επηρεάζουν το αποτέλεσμα.

Παράλληλα, χρειάζεται σαφής διάκριση ανάμεσα στη ζητούμενη τιμή μιας αγγελίας και στο επιβεβαιωμένο τίμημα μιας συναλλαγής. Οι αγγελίες προσφέρουν χρήσιμη εικόνα του ανταγωνισμού. Η αξιοποίησή τους ως συγκριτικών απαιτεί αξιολόγηση της αξιοπιστίας, της επικαιρότητας και της πραγματικής συγκρισιμότητάς τους.

Το αυξανόμενο κόστος κατασκευής αλλάζει τους υπολογισμούς

Τα στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ για το τρίτο τρίμηνο του 2026 καταγράφουν ετήσια αύξηση 4,8% στο κόστος κατασκευής νέων κατοικιών. Ο μηνιαίος δείκτης τιμών υλικών για τον Σεπτέμβριο εμφανίζει ετήσια αύξηση 5,6%. Τα δεδομένα αυτά καθιστούν αναγκαίο τον έλεγχο παλαιότερων προϋπολογισμών και παραδοχών κόστους.

Η αύξηση του κόστους, ωστόσο, δεν συνεπάγεται ισόποση αύξηση της εμπορικής αξίας. Ο εκτιμητής χρειάζεται να εξετάσει τόσο το κόστος αντικατάστασης και τις απαιτούμενες εργασίες όσο και την τιμή που μπορεί να υποστηρίξει η συγκεκριμένη αγορά. Για ένα παλαιό ακίνητο, η οικονομική σκοπιμότητα της ανακαίνισης εξαρτάται από τη σχέση δαπάνης, προσδοκώμενης αξίας και δυνατότητας αξιοποίησης.

Η προσφορά κατοικιών απαιτεί προσεκτική ανάγνωση

Η νέα έρευνα οικοδομικής δραστηριότητας δείχνει ότι οι ιδιωτικές οικοδομικές άδειες μειώθηκαν πανελλαδικά κατά 8,7% τον Ιούλιο του 2026, ενώ στο κυλιόμενο δωδεκάμηνο αυξήθηκαν κατά 8,1%. Η διαφορετική εικόνα των δύο περιόδων υπενθυμίζει πόσο εύκολα μπορεί να προκύψει βιαστικό συμπέρασμα από έναν μόνο μήνα. Επιπλέον, οι άδειες αποτελούν ένδειξη δυνητικής προσφοράς και δεν ταυτίζονται με ολοκληρωμένες ή διαθέσιμες κατοικίες.

Στο ίδιο πλαίσιο, η πρόσκληση «Ανακαίνιση Κατοικίας», με έναρξη αιτήσεων για κλειστές κατοικίες στις 29 Οκτωβρίου 2026, δημιουργεί δυνατότητες επανεξέτασης της αξιοποίησης παλαιού στεγαστικού αποθέματος, υπό συγκεκριμένες προϋποθέσεις. Κάθε σχετικό σχέδιο χρειάζεται έλεγχο επιλεξιμότητας, τεχνική διερεύνηση και οικονομική αποτίμηση, χωρίς να προεξοφλείται η χρηματοδότηση.

Η τεκμηρίωση ενισχύει την αξιοπιστία της πραγματογνωμοσύνης

Η πρόσφατη ανάλυση που φιλοξενείται στο IVSC τονίζει τη σημασία του ελέγχου των παραδοχών και των συγκριτικών στις εκτιμήσεις τραπεζικών εξασφαλίσεων. Αποτελεί επαγγελματική ανάλυση των συγγραφέων και όχι νέο δεσμευτικό πρότυπο. Αναδεικνύει, όμως, ένα κρίσιμο ζήτημα: ο αποδέκτης μιας έκθεσης πρέπει να μπορεί να κατανοήσει τη διαδρομή από τα στοιχεία έως την τελική αξία.

Για εμένα, ως πιστοποιημένο εκτιμητή και πραγματογνώμονα, αυτή είναι βασική ευθύνη απέναντι στον εντολέα και σε κάθε αποδέκτη της έκθεσης. Απαιτεί σαφή σκοπό και ημερομηνία εκτίμησης, καταγραφή των διαθέσιμων στοιχείων, αιτιολόγηση των προσαρμογών και αναφορά των περιορισμών της έρευνας. Όταν η εκτίμηση προορίζεται για δικαστική χρήση, ιδιαίτερη βαρύτητα έχει η ακριβής περιγραφή της έκτασης της αυτοψίας και των παραδοχών που επηρεάζουν το συμπέρασμα.

Στο Epirus-Spiti, η επαγγελματική θέση που υπηρετούμε συνδέει τη γνώση της τοπικής αγοράς με την τεκμηριωμένη εκτιμητική κρίση. Τα ψηφιακά εργαλεία μπορούν να υποστηρίξουν την έρευνα και την επεξεργασία στοιχείων. Η ευθύνη της αξιολόγησής τους παραμένει στον επαγγελματία που υπογράφει.

Η υπογραφή του εκτιμητή έχει βάρος όταν συνοδεύεται από ανεξαρτησία, διαφάνεια και αποδείξεις. Αυτή είναι η βάση για να προστατεύεται η περιουσία του πολίτη και να ενισχύεται η εμπιστοσύνη στην αγορά ακινήτων.

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΤΟΥ ΘΩΜΑ ΡΙΖΟΥ ΓΙΑ ΤΙΣ ΕΚΛΟΓΕΣ ΑΝΑΔΕΙΞΗΣ ΑΙΡΕΤΩΝ ΕΚΠΡΟΣΩΠΩΝ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ ΓΙΑ ΤΑ ΥΠΗΡΕΣΙΑΚΑ ΣΥΜΒΟΥΛΙΑ

 

1.Τα Υπηρεσιακά Συμβούλια αποτελούν σημαντικά θεσμικά όργανα της εκπαίδευσης, καθώς εξετάζουν και γνωμοδοτούν ή αποφασίζουν, ανάλογα με την αρμοδιότητά τους, για κρίσιμα υπηρεσιακά ζητήματα των εκπαιδευτικών. Μεταθέσεις, αποσπάσεις, τοποθετήσεις, μετακινήσεις και άλλα θέματα της υπηρεσιακής τους κατάστασης επηρεάζουν άμεσα την επαγγελματική και προσωπική ζωή τους. Είναι η "φωνή" των εκπαιδευτικών

Γι’ αυτό η επιλογή των αιρετών εκπροσώπων δεν είναι μια τυπική διαδικασία. Είναι μια ουσιαστική απόφαση για το ποιοι θα υπερασπιστούν τη διαφάνεια, την αξιοκρατία, την ισονομία και τα δικαιώματα των συναδέλφων.  Να σημειώσω κάπου εδώ ότι ο θεσμός του αιρετού υφίσταται από το 1926. 

2. Ζούμε σε μια κοινωνία που γνωριζόμαστε λίγο πολύ μεταξύ μας. Το λέω αυτό γιατί είμαι ένα άτομο πολιτικοποιημένο,που δεν έπαψα πότε όμως να πιστεύω στην κοινή προσπάθεια και διεκδίκηση.Παράλληλα,στόχος μου είναι να συμβάλω σε μια συλλογική προσπάθεια για την ανάδειξη των προβλημάτων των εκπαιδευτικών, την προώθηση και την ενίσχυση της συμμετοχής των συναδέλφων στις συλλογικές διαδικασίες. Δεν θεωρώ ότι ένας άνθρωπος μπορεί να αλλάξει τα πάντα μόνος του ή να γυρίσει την πλάτη σε όλα όσα συμβαίνουν. Το επάγγελμα του εκπαιδευτικού είμαι συνυφασμένο με την συνεργασία και την αλληλεγγύη.
Η Δημοκρατική Συνεργασία είναι μια παράταξη που έχει χαράξει την δική της ξεχωριστή ιστορική διαδρομή μέσα στην εκπαιδευτική κοινότητα. Υπάρχει μια πληθώρα αξιόλογων στελεχών που εργάζονται σκληρά παράγοντας θέσεις, ενημερώνοντας συνεχώς τους εκπαιδευτικούς. Ποτέ δεν χάιδεψε αυτιά και πάντα πορεύτηκε με ευθύνη. Το λέω αυτό γιατί αν δεν υπήρχε η ΔΗΣΥ να προστατέψει το θεσμό του Αιρετού στις προηγούμενες εκλογές,αυτός θα είχα χαθεί,καθώς κάποιοι που σήμερα έκαναν στροφή 180° κατεβαίνοντας στις εκλογές σαμποτάριζαν την διαδικασία και καλούσαν σε αποχή.

3.Πιστεύω ότι το μεγαλύτερο πρόβλημα της εκπαίδευσης σήμερα είναι ότι, ενώ οι απαιτήσεις από το δημόσιο σχολείο αυξάνονται συνεχώς, η στήριξη που χρειάζεται δεν είναι πάντα η ανάλογη. Και δεν μιλώ για μια "φωτογραφική στήριξη" ,αλλά ουσιαστική.Ο τόπος μας δεν θα μπορούσε να αποτελέσει εξαίρεση.

Ένα από τα βασικότερα ζητήματα είναι η έγκαιρη κάλυψη όλων των εκπαιδευτικών κενών, ώστε κάθε σχολική μονάδα να μπορεί να λειτουργεί ομαλά από την αρχή της χρονιάς. Οι ελλείψεις σε εκπαιδευτικούς, αλλά και σε ειδικό εκπαιδευτικό και υποστηρικτικό προσωπικό, δημιουργούν δυσκολίες τόσο στους συναδέλφους όσο και στους μαθητές. Παρατηρείται επίσης και το φαινόμενο του κατακερματισμού στην τοποθέτηση των εκπαιδευτικών. Πολλές φορές τοποθετούνται μέχρι και σε 5 σχολεία!!! Αποδεκτό εν μέρει ότι έχει και η υπηρεσία ανάγκες,αλλά και ο εκπαιδευτικός δεν μπορεί να γίνει λάστιχο.

Παράλληλα, υπάρχουν ανάγκες που αφορούν τις σχολικές υποδομές, τη συντήρηση των κτιρίων, τον εξοπλισμό και τη χρηματοδότηση των σχολικών μονάδων. Για να το πούμε απλά ,δεν γίνεται να κάνουμε Φυσική στα σχολεία χωρίς εργαστήριο πειραμάτων. Δεν γίνεται κάποια μικρά σπιτάκια,να γίνονται νηπιαγωγεία. 
Καλώς κάποια σχολεία έχουν μπει σε προγράμματα αναδόμησης. Το ίδιο όμως θα πρέπει να γίνει και σε άλλα,γιατί έτσι έχουμε εκ των προτέρων αδικία.
Ένα ακόμη πρόβλημα που ο Νομός θα το βρει μπροστά του είναι η υπογεννητικότητα. Εδώ δεν χρειάζεται να σχολιάσουμε κάτι.

4.Οι υπηρεσιακές μεταβολές αποτελούν ένα από τα πιο ευαίσθητα ζητήματα για τους εκπαιδευτικούς, καθώς επηρεάζουν άμεσα τον οικογενειακό προγραμματισμό, την οικονομική τους κατάσταση και την καθημερινότητά τους.

Η αντιμετώπιση αυτών των ζητημάτων απαιτεί σαφείς κανόνες, αντικειμενικά κριτήρια, έγκαιρη ενημέρωση και πλήρη διαφάνεια. Οι διαδικασίες πρέπει να εφαρμόζονται με ισονομία, χωρίς εξαιρέσεις και χωρίς να δημιουργείται η εντύπωση ότι οι προσωπικές γνωριμίες ή οι παρεμβάσεις μπορούν να υπερισχύσουν των προβλεπόμενων κριτηρίων.

Οι αιρετοί εκπρόσωποι έχουν σημαντικό ρόλο στον έλεγχο της ορθής εφαρμογής των διαδικασιών, στην ενημέρωση των συναδέλφων και στην ανάδειξη προβλημάτων.Η δική μου θέση είναι ότι κάθε εκπαιδευτικός πρέπει να αντιμετωπίζεται με ισονομία και δικαιοσύνη. Η αξιοπιστία των Υπηρεσιακών Συμβουλίων ενισχύεται όταν οι αποφάσεις είναι αιτιολογημένες, οι διαδικασίες ελέγξιμες και η ενημέρωση ουσιαστική.

5. Τα σχολεία σήμερα έχουν μετατραπεί σε ΚΕΠ με γραφειοκρατικές διαδικασίες, εγκυκλίους, αναφορές και άλλες υποχρεώσεις να πρωταγωνιστούν,με αποτέλεσμα οι εκπαιδευτικοί να συνθλίβονται μέσα σε αυτή τη διαδικασία. Το κράτος οφείλει να στηρίζει ουσιαστικά τους εκπαιδευτικούς, μειώνοντας τις περιττές διαδικασίες και παρέχοντας επαρκή διοικητική και τεχνική υποστήριξη.Παράλληλα, χρειάζεται σαφής κατανομή αρμοδιοτήτων, ώστε ο εκπαιδευτικός να μπορεί να επικεντρώνεται και  στο παιδαγωγικό του έργο. Για παράδειγμα μια εκπαιδευτική εκδρομή έχει μετατραπεί στον απόλυτο εφιάλτη για διευθυντές και εκπαιδευτικούς,όταν Υπουργική απόφαση ανέφερε ότι υπεύθυνοι για τα όρια ταχύτητας του λεωφορείου είναι  εκπαιδευτικοί που συνοδεύουν τα παιδιά.

6. Για να βάλουμε τα πράγματα σε μια σειρά σε αυτό θέμα. Κάποιες συνδικαλιστικές δυνάμεις συνεχίζουν να λένε τα δικά τους και να πουλάνε φύκια για μεταξωτές κορδέλες. Καταρχήν να τονίσουμε ότι αγώνας χωρίς κόστος δεν υπάρχει. Η συντριπτική πλειοψηφία των εκπαιδευτικών αξιολογείται. Έχουμε δεκάδες ακαδημαϊκά προσόντα, διαθέτουμε μεράκι για αυτό που κάνουμε και δεν έχουμε να φοβηθούμε κάτι.Διεκδικούμε μια ουσιαστική, παιδαγωγική και υποστηρικτική διαδικασία, με επιμόρφωση, ενίσχυση των σχολείων και πραγματική κάλυψη των αναγκών τους. Ο εκπαιδευτικός χρειάζεται στήριξη και σεβασμό, όχι στοχοποίηση. Είπατε για αναστάτωση. Αυτό που με φοβίζει προσωπικά είναι ότι το σημερινό σχολείο με την παρούσα κατάσταση οδηγείται σε τέλμα σε πολλά επίπεδα. Υπάρχει μια άκρατη γονεϊκή παρέμβαση που αρκετές φορές στιγματίζει τους εκπαιδευτικούς (και δεν μιλάω για ακραία περιστατικά),υπάρχει μια πρωτοφανής υποβάθμιση του επιστημονικού ρόλου των εκπαιδευτικών. Αυτό είναι μια πολιτική επιλογή και δεν είναι τυχαίο. Άρα υπάρχουν δεκάδες θέματα να ασχοληθούμε και όχι ένας μονοθεματικός αγώνας που δεν οδηγεί πουθενά.

7. Η ερήμωση των χωριών και το κλείσιμο σχολείων είναι αποτέλεσμα πολιτικών επιλογών. Η ΔΗΣΥ είναι αντίθετη στις  συγχωνεύσεις και καταργήσεις σχολείων που αγνοούν τις ανάγκες των τοπικών κοινωνιών. Διεκδικούμε ολιγομελή τμήματα όπου χρειάζεται, επαρκή στελέχωση και ουσιαστικά κίνητρα για τους εκπαιδευτικούς. Το σχολείο είναι πυλώνας της τοπικής κοινωνίας και η διατήρησή του αποτελεί υποχρέωση της Πολιτείας. Τόνισα και παραπάνω ότι η υπογεννητικότητα είναι εφιάλτης. Ξέρετε τι τραγικό είναι για ένα νέο ζευγάρι να σκέφτεται να κάνει ένα παιδί; Είναι αποτυχία μιας γενιάς αυτή η κατάληξη. 

8.Αν ασχοληθούμε με κομματικά συμφέροντα έχουμε χάσει ήδη το παιχνιδι.Εμείς δεσμευόμαστε για ανεξάρτητη, αμερόληπτη και μαχητική εκπροσώπηση, με διαφάνεια και ισότιμη αντιμετώπιση όλων. Όλες οι παρατάξεις έχουν διακηρύξεις. Κρινόμαστε από αυτά που κάνουμε. Εχέγγυο σε αυτό αποτελεί η διαχρονική στάση στελεχών της ΔΗΣΥ που έχουν διατελέσει Αιρετοί. Και οι συνάδελφοι αυτό το ξέρουν.

9.Παρότι τα διορισμένα μέλη της διοίκησης έχουν την αριθμητική πλειοψηφία, η παρουσία των αιρετών εκπροσώπων έχει κομβική σημασια.Δεν τάζουμε στους πάντες τα πάντα,δεσμευόμαστε όμως ότι δεν θα σιωπούμε μπροστά στην αυθαιρεσία.

  Η φωνή των εκπαιδευτικών πρέπει να ακούγεται δυνατά, με επιχειρήματα, με θέσεις και ρεαλισμό. 

Σκεφτείτε να μην υπήρχαν ,στο που θα καταλήγαμε...

10.Η εμπιστοσύνη δεν ζητείται, κερδίζεται καθημερινά με συνέπεια, ειλικρίνεια και αγώνα.  

Με την Δημοκρατική Συνεργασία και το Θωμά Ρίζο για να χτίσουμε μαζί,για να αλλάξουμε μαζί την εκπαίδευση. 

Για να γίνει το λίγο , πολύ. 

Μπορεί στις εκλογές για το Σύλλογο το αποτέλεσμα να μην ήταν το αναμενόμενο,η βάση όμως υπάρχει ,οι συνάδελφοι κάτι αναμένουν - έστω και σιωπηλά. 

Συμμετέχουμε δυναμικά και μαζικά στις ηλεκτρονικές εκλογές της 7ης Νοέμβρη. 

Στηρίζουμε τη Δημοκρατική Συνεργασία σε ΠΥΣΠΕ,ΑΠΥΣΠΕ και ΚΥΣΠΕ.
Εδώ να τονίσω καλώ τις συναδέλφισσες και τους συναδέλφους να με στηρίξουν και πανελλαδικά για το ΚΥΣΠΕ. 

Τα προβλήματα είναι κοινά,αυτά που ζούμε είναι κοινά. 
Η συμμετοχή είναι φωνή!!!

Η Ευρώπη της κοινωνικής ανασφάλειας: Όταν η εργασία και η παιδεία δεν εγγυώνται πλέον το μέλλον

 

Η σημερινή κοινωνική δυσαρέσκεια δεν αφορά μόνο το κόστος ζωής, αλλά και την απώλεια της προοπτικής για μια καλύτερη ζωή.

Οι κοινωνικές κινητοποιήσεις που εκδηλώνονται σε ευρωπαϊκές χώρες δεν εξηγούνται μόνο από την ακρίβεια, τους χαμηλούς μισθούς ή το στεγαστικό πρόβλημα. Πίσω από αυτά βρίσκεται κάτι βαθύτερο: η αμφιβολία όλο και περισσότερων ανθρώπων για το αν η εργασία και η προσπάθεια αρκούν πλέον για να τους εξασφαλίσουν μια καλύτερη ζωή.

Για δεκαετίες, η ευρωπαϊκή κοινωνία στηρίχθηκε σε μια σχετικά απλή υπόσχεση. Ότι μέσα από την εργασία, τη μόρφωση και την κοινωνική πρόοδο, τα παιδιά θα μπορούσαν να ζήσουν καλύτερα από τους γονείς τους. Η υπόσχεση αυτή δεν εκπληρωνόταν για όλους, αλλά αποτελούσε μια ισχυρή προσδοκία. Σήμερα, για ένα σημαντικό μέρος της κοινωνίας, η προσδοκία αυτή έχει αρχίσει να χάνεται.

Η μεταπολεμική ανάπτυξη του κοινωνικού κράτους δεν ήταν αυτονόητη. Ήταν αποτέλεσμα οικονομικών και πολιτικών συσχετισμών, των αγώνων του εργατικού κινήματος και της διεκδίκησης δικαιωμάτων που σταδιακά έγιναν μέρος της ευρωπαϊκής πραγματικότητας. Η δημόσια υγεία και παιδεία, η κοινωνική ασφάλιση και η προστασία της εργασίας δεν αποτελούσαν απλώς παροχές. Ήταν μέσα περιορισμού των ανισοτήτων και δημιουργίας ευκαιριών για ευρύτερα κοινωνικά στρώματα.

Η πτώση του υπαρκτού σοσιαλισμού το 1989-1991 δεν σήμανε το τέλος του κοινωνικού κράτους. Μετέβαλε, όμως, τους πολιτικούς συσχετισμούς σε μια εποχή κατά την οποία ενισχύονταν η οικονομική παγκοσμιοποίηση, η απελευθέρωση των αγορών και η δημοσιονομική πειθαρχία. Η κρίση του 2008 και οι πολιτικές που ακολούθησαν επιβάρυναν ιδιαίτερα τις κοινωνίες του ευρωπαϊκού Νότου.

Δεν σημαίνει αυτό ότι το κοινωνικό κράτος υποχωρεί με τον ίδιο τρόπο σε όλες τις χώρες ή ότι οι κοινωνικές δαπάνες μειώνονται διαρκώς. Το ζήτημα είναι αν οι δημόσιες πολιτικές καταφέρνουν να προστατεύσουν τους ανθρώπους από τους νέους οικονομικούς κινδύνους και να διατηρήσουν ανοιχτούς τους δρόμους κοινωνικής ανόδου.

Σήμερα, ένας άνθρωπος μπορεί να εργάζεται και παρ' όλα αυτά να δυσκολεύεται να καλύψει τις βασικές του ανάγκες. Η αύξηση του κόστους κατοικίας, η αβεβαιότητα των εισοδημάτων και οι περιορισμένες δυνατότητες επαγγελματικής εξέλιξης κάνουν την οικονομική ανεξαρτησία όλο και δυσκολότερη για τους νέους. Η δημιουργία ενός νοικοκυριού ή μιας οικογένειας αναβάλλεται, όχι απαραίτητα επειδή λείπει η διάθεση, αλλά επειδή απουσιάζουν οι αναγκαίες προϋποθέσεις.

Την ίδια στιγμή, οι ευκαιρίες εξακολουθούν να εξαρτώνται σε σημαντικό βαθμό από την οικονομική κατάσταση της οικογένειας. Ένας νέος που διαθέτει οικονομική στήριξη μπορεί να επιλέξει τις σπουδές του με μεγαλύτερη ελευθερία, να σπουδάσει σε άλλη πόλη και να αναζητήσει εργασία ανάλογη των προσόντων του. Για κάποιον που δεν έχει αυτή τη δυνατότητα, οι ίδιες επιλογές μπορεί να αποδειχθούν πολύ πιο δύσκολες.

Εδώ βρίσκεται και το πρόβλημα της κοινωνικής κινητικότητας. Δεν αρκεί να υπάρχουν τυπικά ίσες ευκαιρίες. Πρέπει να υπάρχουν και οι συνθήκες που επιτρέπουν στους ανθρώπους να τις αξιοποιήσουν.

Η δημόσια εκπαίδευση υπήρξε ένας από τους σημαντικότερους μηχανισμούς κοινωνικής ανόδου. Έδωσε σε παιδιά εργατικών και αγροτικών οικογενειών τη δυνατότητα να αποκτήσουν γνώσεις, επαγγελματικά προσόντα και καλύτερες προοπτικές από εκείνες των γονιών τους. Αυτή η λειτουργία, όμως, δεν εξασφαλίζεται μόνο με την ελεύθερη πρόσβαση στο σχολείο και στο πανεπιστήμιο.

Όταν τα δημόσια σχολεία δεν διαθέτουν επαρκείς υποδομές και υποστήριξη, οι οικογένειες με οικονομικούς πόρους μπορούν να καλύψουν τις ελλείψεις με ιδιωτικές δαπάνες. Οι υπόλοιπες εξαρτώνται πολύ περισσότερο από την ποιότητα των δημόσιων υπηρεσιών. Έτσι, οι οικονομικές ανισότητες μεταφέρονται στην εκπαίδευση και επηρεάζουν τις επαγγελματικές επιλογές της επόμενης γενιάς.

Ακόμη, όμως, και η απόκτηση ενός πτυχίου δεν εγγυάται καλύτερη ζωή. Όταν η οικονομία δεν δημιουργεί θέσεις εργασίας ανάλογες των προσόντων ή όταν οι αμοιβές δεν ανταποκρίνονται στις ανάγκες διαβίωσης, οι προσδοκίες που γεννά η εκπαίδευση συχνά διαψεύδονται. Γι' αυτό η ενίσχυση της δημόσιας παιδείας πρέπει να συνοδεύεται από πολιτικές που στηρίζουν την παραγωγή, την έρευνα, την καινοτομία και τη δημιουργία αξιοπρεπών θέσεων εργασίας.
Η αντιμετώπιση των προβλημάτων αποτελεί  ουσιαστικά ζήτημα πολιτικών επιλογών. Μια οικονομία μπορεί να εμφανίζει ανάπτυξη και ταυτόχρονα μεγάλα τμήματα της κοινωνίας να αισθάνονται ότι μένουν πίσω. Το ερώτημα δεν είναι μόνο πόσος πλούτος παράγεται, αλλά ποιοι ωφελούνται από αυτόν και ποιες δυνατότητες δημιουργούνται για όσους δεν διαθέτουν ήδη οικονομικά και κοινωνικά πλεονεκτήματα.

Η Ευρώπη εξακολουθεί να διαθέτει σημαντικούς θεσμούς κοινωνικής προστασίας. Ωστόσο, καλείται να αντιμετωπίσει προβλήματα που επηρεάζουν άμεσα την καθημερινότητα: την προσιτή κατοικία, την ενεργειακή ανασφάλεια, την ποιότητα των δημόσιων υπηρεσιών και την αβεβαιότητα των νεότερων γενεών. Οι προσωρινές ενισχύσεις μπορούν να ανακουφίσουν τα νοικοκυριά, δεν αρκούν όμως όταν οι αιτίες της ανασφάλειας παραμένουν.

Χρειάζεται, επομένως, να ξανανοίξει η συζήτηση για τον σκοπό της οικονομικής ανάπτυξης και τον ρόλο του κράτους. Η κοινωνική προστασία, η δημόσια παιδεία και η αξιοπρεπής εργασία δεν είναι εμπόδια στην ανάπτυξη. Είναι προϋποθέσεις για μια κοινωνία που θέλει να προσφέρει στα μέλη της πραγματικές δυνατότητες εξέλιξης.

Η κοινωνική δυσαρέσκεια δεν θα αντιμετωπιστεί ουσιαστικά όσο οι άνθρωποι αισθάνονται ότι, ανεξάρτητα από την προσπάθειά τους, το μέλλον τους είναι ήδη περιορισμένο από την οικονομική τους αφετηρία. Η ευρωπαϊκή κοινωνική παράδοση στηρίχθηκε στην αντίληψη ότι η πρόοδος πρέπει να διευρύνει τις δυνατότητες των πολλών και όχι να κατοχυρώνει τα πλεονεκτήματα των λίγων.

Αυτή η αντίληψη δοκιμάζεται σήμερα. Και η απάντηση δεν θα δοθεί μόνο με οικονομικούς δείκτες, αλλά από το αν ένας εργαζόμενος μπορεί να ζει αξιοπρεπώς, αν ένα παιδί έχει ουσιαστικά ίσες ευκαιρίες και αν ένας νέος μπορεί να σχεδιάζει τη ζωή του χωρίς να εξαρτάται από την οικονομική κατάσταση της οικογένειάς του.

Χασκής Χρήστος 
Πτυχιούχος Διοίκησης Επιχειρήσεων 
Πτυχιούχος Τεχνολογίας Πληροφορικής και Επικοινωνιών
Κάτοχος μεταπτυχιακού τίτλου Δημόσιας Διοίκησης 

Η επίσημη σελίδα του Δήμου δεν είναι βιτρίνα προσωπικής προβολής

 

Διαβάζοντας το δελτίο Τύπου του Δήμου Ζηρού για τον εορτασμό του Πολιούχου της Φιλιππιάδας, Αγίου Βησσαρίωνα, γεννάται ένα πολύ απλό αλλά σοβαρό ερώτημα:

Με ποια κριτήρια επιλέγεται ποιος πολίτης θα κατονομαστεί σε μια επίσημη ανακοίνωση του Δήμου δίπλα σε βουλευτές, αιρετούς και θεσμικούς εκπροσώπους;

Άλλο πράγμα η αναφορά στους θεσμικούς εκπροσώπους που παρίστανται σε μια επίσημη εκδήλωση και άλλο η επιλεκτική ονομαστική προβολή ιδιωτών που δεν αναφέρεται ότι εκπροσωπούν κάποια δημόσια ή θεσμική ιδιότητα.

Κανείς δεν αμφισβητεί το δικαίωμα οποιουδήποτε πολίτη να παρευρίσκεται σε μια θρησκευτική ή δημόσια εκδήλωση. Το αντίθετο. Όμως η επίσημη σελίδα ενός Δήμου ανήκει θεσμικά σε όλους τους δημότες και όχι σε πρόσωπα, παρέες ή πολιτικές επιδιώξεις.

Γι’ αυτό χρειάζεται μια καθαρή απάντηση:

Γιατί κατονομάστηκαν συγκεκριμένοι ιδιώτες; Ποιο ήταν το αντικειμενικό κριτήριο επιλογής τους; Αναφέρονται με τον ίδιο τρόπο όλοι οι πολίτες που παρευρίσκονται στις εκδηλώσεις ή επιλέγονται ορισμένοι;

Η Τοπική Αυτοδιοίκηση οφείλει να ενημερώνει, όχι να δημιουργεί εντυπώσεις προνομιακής προβολής.

Και όταν σε ένα δελτίο Τύπου θεσμικοί εκπρόσωποι και επιλεγμένοι ιδιώτες παρατίθενται σχεδόν στην ίδια σειρά, η διοίκηση του Δήμου οφείλει να εξηγήσει τα κριτήρια.

Οι δημότες δικαιούνται διαφάνεια και ίση μεταχείριση.
Η επίσημη επικοινωνία ενός Δήμου δεν πρέπει να αφήνει ούτε σκιά ότι χρησιμοποιείται ως προσωπική ή πολιτική βιτρίνα.

ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ ΓΙΑ ΠΛΗΡΩΣΗ ΘΕΣΗΣ ΓΕΝΙΚΟΥ ΓΡΑΜΑΤΕΑ ΣΤΟΝ ΔΗΜΟ ΖΗΡΟΥ ΜΕΣΑ ΣΕ ΠΕΝΤΕ ΜΕΡΕΣ ΠΡΟΣΘΕΣΜΙΑ

 

ΕΞΙ ΑΝΤΙΔΗΜΑΡΧΟΙ ΚΑΙ ΤΩΡΑ ΓΕΝΙΚΟΣ ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ;

Το ερώτημα δεν είναι μόνο αν επιτρέπεται. Είναι αν πραγματικά χρειάζεται.

Στις 18 Σεπτεμβρίου 2026 ο Δήμος Ζηρού εξέδωσε γνωστοποίηση για την πλήρωση μίας θέσης Γενικού Γραμματέα, επικαλούμενος την ανάγκη «για τον συντονισμό και την εύρυθμη λειτουργία των υπηρεσιών του Δήμου». Η γνωστοποίηση προβλέπει πενθήμερη προθεσμία υποβολής αιτήσεων, από 21 έως 25 Σεπτεμβρίου 2026.

Σε έναν Δήμο του μεγέθους του Δήμου Ζηρού, όμως, το ουσιαστικό ερώτημα δεν είναι αν ο νόμος επιτρέπει την ύπαρξη Γενικού Γραμματέα.

Το πραγματικό ερώτημα είναι: τον χρειάζεται πραγματικά ο Δήμος και ποια συγκεκριμένη ανάγκη έρχεται να καλύψει;

Η Δημοτική Αρχή διαθέτει ήδη Δήμαρχο, Αντιδημάρχους με κατανεμημένες αρμοδιότητες, οργανωμένες υπηρεσίες, προϊσταμένους και υπαλλήλους.

Ο ίδιος ο Δήμος εμφανίζει έξι αντιδημάρχους, με κατανεμημένες αρμοδιότητες που καλύπτουν Οικονομικά, Διοικητικά, Πολιτική Προστασία, Παιδεία, Πολιτισμό, Τουρισμό, Κοινωνικές Υπηρεσίες, Αθλητισμό, Ύδρευση, Αποχέτευση, Δημοτική Περιουσία, Αγροτική Ανάπτυξη, Περιβάλλον και Ποιότητα Ζωής

Επίσης, ο Δήμος δεν είναι χωρίς διοικητική δομή. Διαθέτει Οργανισμό Εσωτερικής Υπηρεσίας, ο οποίος μάλιστα τροποποιήθηκε το 2024 μετά την ενσωμάτωση αρμοδιοτήτων καταργηθέντος νομικού προσώπου. Άρα υπάρχουν οργανωμένες υπηρεσίες και προϊστάμενοι που ασκούν τη διοικητική λειτουργία

Η νέα γνωστοποίηση αναφέρει ότι για την επιλογή μπορούν να συνεκτιμηθούν η εμπειρία σε οργάνωση και διοίκηση φορέων του Δημοσίου, η διοικητική και οργανωτική επάρκεια, μεταπτυχιακός τίτλος, ξένη γλώσσα και άλλα προσόντα που συνδέονται με τις απαιτήσεις της θέσης.

Άρα τα ερωτήματα είναι απολύτως συγκεκριμένα:

Ποιο διοικητικό κενό έχει διαπιστωθεί;

Ποιος είναι ο πρόσθετος όγκος εργασίας;

Ποιες λειτουργίες δεν μπορούν σήμερα να καλυφθούν από την υφιστάμενη διοικητική δομή;

Και ποιο μετρήσιμο αποτέλεσμα θα πάρει ο δημότης από την πρόσθετη αυτή δαπάνη;

Όταν ένας μικρός περιφερειακός Δήμος με περιορισμένους οικονομικούς πόρους αποφασίζει να προσθέσει μία ακόμη αμειβόμενη θέση στην κορυφή της διοικητικής πυραμίδας, δεν αρκεί η απάντηση «ο νόμος το επιτρέπει».

Η νομιμότητα είναι αυτονόητη προϋπόθεση.

Η αναγκαιότητα, όμως, πρέπει να τεκμηριώνεται.

Και υπάρχει ακόμη ένα κρίσιμο στοιχείο: σύμφωνα με την ίδια τη γνωστοποίηση, ο Γενικός Γραμματέας διορίζεται και παύεται με απόφαση του Δημάρχου.

Επομένως η τελική επιλογή είναι πολιτική και διοικητική ευθύνη του Δημάρχου και είναι εύλογο να εξηγηθούν δημόσια τα κριτήρια με τα οποία θα γίνει.

Αν υπάρχει συγκεκριμένο σχέδιο για καλύτερο συντονισμό, ταχύτερες υπηρεσίες, περισσότερα έργα, καλύτερη απορρόφηση χρηματοδοτήσεων ή λιγότερη γραφειοκρατία, ας παρουσιαστεί. Αν υπάρχει πραγματική ανάγκη, ας αποδειχθεί με στοιχεία.

Γιατί το σωστό ερώτημα δεν είναι «ποιον θέλουμε να τοποθετήσουμε;».

Πρέπει πρώτα να είναι:

Για ποια δουλειά χρειαζόμαστε Γενικό Γραμματέα και τι ακριβώς θα προσφέρει στους δημότες για τα χρήματα που θα δαπανηθούν;

Τα ερωτήματα που οφείλουν να απαντηθούν

• Ποια συγκεκριμένη ανάγκη οδήγησε τώρα στην πλήρωση της θέσης;

• Ποιος είναι ο αναμενόμενος όγκος εργασίας και ποιοι οι μετρήσιμοι στόχοι;

• Ποια προσόντα θα βαρύνουν πραγματικά στην τελική επιλογή;

• Ποιο θα είναι το ακριβές συνολικό ετήσιο κόστος για τον Δήμο;

• Πώς θα αξιολογηθεί στην πράξη η προστιθέμενη αξία της νέας θέσης;Η διαφάνεια δεν εξαντλείται στη δημοσίευση μιας απόφασης. Περιλαμβάνει και την εξήγηση της αναγκαιότητάς της.

Για μια θέση που κοστίζει τουλάχιστον 34.560 ευρώ μικτά τον χρόνο και πιθανόν περισσότερο  ποια συγκεκριμένα προσόντα, ποια διοικητική εμπειρία στην Τοπική Αυτοδιοίκηση και ποιο σχέδιο για τη λειτουργία του Δήμου  θα αξιολογηθούν  ώστε να γίνει η συγκεκριμένη επιλογή;

Πηγή: Δήμος Ζηρού, Γνωστοποίηση πλήρωσης θέσης Γενικού Γραμματέα, αρ. πρωτ. 10505/18-09-2026.