Απαγόρευση κυνηγιού στην Άρτα για τρία χρόνια μετά την πυρκαγιά

 

Την απόφαση απαγόρευσης θήρας στις περιοχές που επλήγησαν από τις φωτιές εξέδωσε η Διεύθυνση Δασών Άρτας. Η απόφαση αφορά σε απαγόρευση της θήρας σε έκταση 23.340 στρεμμάτων στη Δημοτική Ενότητα Ξηροβουνίου του Δήμου Αρταίων, μετά τη δασική πυρκαγιά που εκδηλώθηκε στις 12 Αυγούστου 2025.

Η απαγόρευση θα ισχύει για τρία χρόνια, δηλαδή από την κυνηγετική περίοδο 2025-2026 έως και τη λήξη της περιόδου 2027-2028, με στόχο την προστασία και αποκατάσταση της άγριας πανίδας και του θηραματικού πλούτου.

Η έκταση περιλαμβάνει την καμένη περιοχή και την περιμετρική ζώνη της, με το σημείο έναρξης να ορίζεται στο κάστρο της αρχαίας ακρόπολης Όρραον. Τα όρια της περιοχής ορίζονται ως εξής:

• Ανατολικό όριο: από την ακρόπολη κινείται νοτιοδυτικά, περνά από τον κόμβο Αμμοτόπου Ιόνιας Οδού και τον επαρχιακό δρόμο Πέντε Πηγαδιών – Καμπής προς τον οικισμό Καμπής.
• Νότιο όριο: διασχίζει τον οικισμό Καμπής και συνεχίζει προς τη γέφυρα «Λούρου».
• Δυτικό όριο: ακολουθεί την κοίτη του ποταμού Λούρου προς τα ανάντη έως τη Δομή Φιλιππιάδας και την κορυφή Ζηροβούνι, περνώντας από το Υδροηλεκτρικό εργοστάσιο Λούρου και τον δημοτικό δρόμο Αγίου Γεωργίου – Δρυοφύτου.
• Βόρειο όριο: συνεχίζει προς Δρυόφυτο, την κορυφογραμμή «Ψηλή», τη θέση «Λυκότρυπα» και καταλήγει στο σημείο έναρξης στο κάστρο της ακρόπολης Όρραον.

Η απόφαση εκδόθηκε σύμφωνα με τη σχετική απόφαση του Γενικού Γραμματέα Δασών και στοχεύει στην προστασία της άγριας πανίδας και στην αποκατάσταση του θηραματικού πλούτου της περιοχής.

Οι χαμηλοί μισθοί καθηλώνουν την παραγωγικότητα

 

Οι πρόσφατες δηλώσεις του διοικητή της Τράπεζας της Ελλάδος κου Στουρνάρα, ότι δεν πρέπει να υπάρξει αύξηση μισθών χωρίς αντίκρισμα στην παραγωγικότητα, αναδεικνύουν μια προσέγγιση που στηρίζεται σε μια περιοριστική αντίληψη για τη σχέση μισθών και ανάπτυξης. Η θέση αυτή φαίνεται να αγνοεί ότι η οικονομία δεν λειτουργεί μόνο με βάση τη μείωση κόστους, αλλά και με την τόνωση της ζήτησης, την ενίσχυση των κινήτρων των εργαζομένων και την τροφοδότηση ενός κύκλου ανάπτυξης που προκύπτει όταν οι μισθοί είναι σε επίπεδα που εξασφαλίζουν αξιοπρεπές βιοτικό επίπεδο. Η προσέγγιση του διοικητή της Τράπεζας της Ελλάδος εστιάζει μονομερώς στη συγκράτηση των μισθών, σαν να αποτελούν αυτοτελή απειλή για την ανταγωνιστικότητα, παραβλέποντας ότι σε χώρες με υψηλούς μισθούς και ισχυρή παραγωγικότητα, όπως η Γερμανία ή οι σκανδιναβικές οικονομίες, η σχέση είναι θετική και όχι ανταγωνιστική.

Η λογική ότι οι μισθοί πρέπει να ακολουθούν την παραγωγικότητα συχνά λειτουργεί μονόπλευρα: όταν η παραγωγικότητα αυξάνεται, οι μισθοί δεν αυξάνονται με τον ίδιο ρυθμό· όταν όμως οι μισθοί πιέζονται, αυτό προβάλλεται ως αναγκαία συνθήκη βελτίωσης της ανταγωνιστικότητας. Στην ελληνική πραγματικότητα, οι μισθοί έχουν υποστεί σημαντική συμπίεση μετά το 2010, χωρίς να καταγραφεί αντίστοιχη άνοδος στην παραγωγικότητα. Αυτό καταδεικνύει ότι η μείωση του κόστους εργασίας από μόνη της δεν επαρκεί για να ενισχυθεί η παραγωγικότητα, αν δεν υπάρξουν επενδύσεις, καινοτομία και ένα σταθερό θεσμικό περιβάλλον. Η προσέγγιση που επιμένει σε χαμηλούς μισθούς ως «όπλο» ανταγωνιστικότητας εγκλωβίζει τη χώρα σε ένα φαύλο κύκλο χαμηλών προσδοκιών και χαμηλής ανάπτυξης.

Παράλληλα, πρέπει να επισημανθεί ποιοι πραγματικά ωφελούνται από τη διατήρηση χαμηλών μισθών. Οι μεγάλες επιχειρήσεις, ιδιαίτερα όσες δραστηριοποιούνται σε κλάδους έντασης εργασίας ή έχουν εξαγωγικό προσανατολισμό, αξιοποιούν το χαμηλό εργατικό κόστος για να αυξήσουν τα περιθώρια κέρδους και την ανταγωνιστικότητά τους διεθνώς. Αντίθετα, οι μικρομεσαίες επιχειρήσεις, που  αποτελούν τη ραχοκοκαλιά της ελληνικής οικονομίας, πλήττονται μακροπρόθεσμα από την περιορισμένη αγοραστική δύναμη των καταναλωτών. Έτσι, ενώ ενδεχομένως βραχυπρόθεσμα επωφελούνται από χαμηλότερες δαπάνες προσωπικού, στην πράξη χάνουν έσοδα λόγω χαμηλής κατανάλωσης. Ουσιαστικά, η στρατηγική των χαμηλών μισθών ενισχύει τη συγκέντρωση ισχύος στις μεγάλες εταιρείες και αποδυναμώνει τις μικρομεσαίες, οδηγώντας σε μεγαλύτερη ανισότητα και συρρίκνωση της εσωτερικής αγοράς.

Η σχέση μισθών και παραγωγικότητας δεν είναι μονοσήμαντη αλλά αλληλεξαρτώμενη. Η διεθνής εμπειρία δείχνει ότι η αύξηση των μισθών μπορεί, υπό προϋποθέσεις, να λειτουργήσει ως μοχλός βελτίωσης της παραγωγικότητας. Η θεωρία των “αποδοτικών μισθών” (efficiency wages) υποστηρίζει ότι υψηλότερες αμοιβές ενισχύουν τα κίνητρα των εργαζομένων, μειώνουν την κινητικότητα προσωπικού και προσελκύουν πιο εξειδικευμένο ανθρώπινο δυναμικό, οδηγώντας σε υψηλότερη απόδοση. Παράλληλα, η αύξηση μισθών πιέζει τις επιχειρήσεις να επενδύσουν σε καινοτομία και τεχνολογίες που ενισχύουν την παραγωγικότητα. Η ελληνική εμπειρία καταδεικνύει ότι η μονομερής συμπίεση μισθών την περίοδο της κρίσης δεν συνοδεύτηκε από βελτίωση της παραγωγικότητας, καθώς απουσίασαν οι αναγκαίες επενδύσεις και η αναβάθμιση δεξιοτήτων. Συνεπώς, η αύξηση μισθών μπορεί να αποδειχθεί παραγωγική στρατηγική, εφόσον συνδυάζεται με πολιτικές ενίσχυσης της καινοτομίας και της εκπαίδευσης του εργατικού δυναμικού.

Η Δεκαπενταετής εμπειρία της Ελλάδας από την περίοδο της οικονομικής κρίσης έως σήμερα  δείχνει ότι η μείωση των μισθών δεν οδηγεί αυτομάτως σε αύξηση της παραγωγικότητας. Αντιθέτως, η πολιτική εσωτερικής υποτίμησης που εφαρμόστηκε από το 2010 και μετά, με στόχο την ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας μέσω της συμπίεσης του κόστους εργασίας, δεν απέδωσε τα αναμενόμενα αποτελέσματα. Σύμφωνα με μελέτη της Τράπεζας της Ελλάδος το 2018, η πτώση των μισθών οδήγησε σε μείωση της εσωτερικής ζήτησης, με αρνητικές συνέπειες για τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις και την απασχόληση, χωρίς όμως να υπάρξει ουσιαστική αύξηση στην παραγωγικότητα. Αντίθετα, χώρες που διατήρησαν σχετικά υψηλότερους μισθούς και επένδυσαν σε νέες τεχνολογίες και στη βελτίωση δεξιοτήτων του ανθρώπινου δυναμικού, κατάφεραν να συνδυάσουν την ανταγωνιστικότητα με συνεχή άνοδο της παραγωγικότητας. Αυτό καταδεικνύει ότι η απλή συμπίεση του κόστους εργασίας δεν αποτελεί βιώσιμη στρατηγική.

Συνολικά, η άποψη ότι οι μισθοί πρέπει να παραμένουν στάσιμοι μέχρι να υπάρξει αύξηση της παραγωγικότητας είναι κοντόφθαλμη και αναπαράγει ένα μοντέλο χαμηλής ανάπτυξης. Η αύξηση μισθών δεν είναι απλώς κοινωνικό αίτημα, αλλά και οικονομικό εργαλείο για την τόνωση της ζήτησης, τη βελτίωση των κινήτρων των εργαζομένων και την ώθηση προς έναν κύκλο καινοτομίας και επενδύσεων. Επομένως, αντί για εμμονή στη διατήρηση χαμηλών αμοιβών η οποία δεν απέδωσε καρπούς, η οικονομική πολιτική θα πρέπει να στραφεί σε έναν πιο ισορροπημένο συνδυασμό: ενίσχυση μισθών, επενδύσεις σε τεχνολογία και δεξιότητες, και στήριξη της μικρομεσαίας επιχειρηματικότητας. Μόνο έτσι η Ελλάδα μπορεί να ξεφύγει από το αδιέξοδο της στασιμότητας και να οικοδομήσει ένα μοντέλο ανάπτυξης που θα συνδυάζει κοινωνική δικαιοσύνη και οικονομική αποτελεσματικότητα.

Χασκής Χρήστος 

Πτυχιούχος Διοίκησης Επιχειρήσεων πτυχιούχος Τεχνολογίας Πληροφορικής και Επικοινωνιών 

Κάτοχος Μεταπτυχιακού τίτλου Δημόσιας Διοίκησης 

Δημογραφική συρρίκνωση και εκπαίδευση: οι κοινωνικές συνέπειες των κλειστών σχολείων

 

Λίγες μέρες πριν την έναρξη της σχολικής χρονιάς και σε 38 σχολεία στην Ήπειρο οι πόρτες θα μείνουν κλειστές λόγω ανεπαρκούς αριθμού μαθητών. Συνολικά 102 σχολεία έχουν αναστείλει την λειτουργία τους την τελευταία πενταετία. Η εικόνα αυτή αποτυπώνει με ενάργεια το βάθος του δημογραφικού προβλήματος. 

Η Ελλάδα αντιμετωπίζει μια πρωτοφανή δημογραφική κρίση, η οποία έχει πλέον πολύ σαφή επίπτωση στην εκπαίδευση. Για το σχολικό έτος 2025–2026, 721 από τις συνολικά 13.478 σχολικές μονάδες σε όλη τη χώρα θα αναστείλουν την λειτουργία τους λόγω ανεπαρκούς εγγραφής μαθητών. Το αρνητικό αυτό ρεκόρ αντιστοιχεί σε περισσότερες από 150.000 λιγότερους μαθητές σε σχέση με το σχολικό έτος 2018–2019 (πτώση του μαθητικού πληθυσμού κατά 19% σε μια πενταετία). Αυτή η κατάσταση, που μπορεί να χαρακτηριστεί ως «εκπαιδευτικός Armageddon», επηρεάζει ακόμη και αστικές περιοχές όπως η Αττική, όπου δεκάδες σχολεία θα αναστείλουν την λειτουργία τους. Το κλείσιμο των σχολικών μονάδων υποχρεώνει τους μαθητές, ιδιαίτερα στις απομακρυσμένες περιοχές, να διανύουν δεκάδες χιλιόμετρα ημερησίως για να φτάσουν στο σχολείο τους.

Το δημογραφικό ζήτημα αναδεικνύεται σήμερα ως μια από τις σοβαρότερες προκλήσεις για την Ελλάδα. Η συστηματική μείωση των γεννήσεων, σε συνδυασμό με τη γήρανση του πληθυσμού και τη μετανάστευση νέων στο εξωτερικό, οδηγεί σε βαθιές κοινωνικές και οικονομικές ανακατατάξεις. Το φαινόμενο αυτό εκδηλώνεται με ιδιαίτερη ένταση στην περιφέρεια, όπου πολλά σχολεία κλείνουν λόγω έλλειψης ή μείωσης μαθητών. Το κλείσιμο των σχολείων, όμως, δεν αποτελεί απλώς σύμπτωμα της πληθυσμιακής συρρίκνωσης· λειτουργεί ως καταλύτης ενός φαύλου κύκλου που οδηγεί σε περαιτέρω αποδυνάμωση των τοπικών κοινωνιών.

Η θεωρία της κυκλικής και σωρευτικής αιτιότητας του Myrdal, εξηγεί με σαφήνεια αυτή τη δυναμική: όταν ένας αρνητικός παράγοντας (όπως η μείωση των γεννήσεων) ενισχύεται από παρεπόμενες συνέπειες (π.χ. το κλείσιμο σχολείων), τότε παράγεται ένας βρόχος που τροφοδοτεί συνεχώς την αρχική αιτία. Η έλλειψη σχολείων οδηγεί σε μείωση της ελκυστικότητας μιας περιοχής για νέες οικογένειες, οι οποίες επιλέγουν να εγκατασταθούν αλλού, με αποτέλεσμα η πληθυσμιακή συρρίκνωση να επιταχύνεται. Αυτός ο μηχανισμός δημιουργεί έναν αυτοτροφοδοτούμενο φαύλο κύκλο καθώς οι επιπτώσεις δεν περιορίζονται στην εκπαίδευση· αφορούν την οικονομική ανάπτυξη και τη βιωσιμότητα της περιφέρειας. 

Η σημερινή ένταση του δημογραφικού προβλήματος στην Ελλάδα δεν μπορεί να ιδωθεί ανεξάρτητα από τις πολιτικές λιτότητας που εφαρμόστηκαν μετά το 2010 για την αντιμετώπιση της οικονομικής κρίσης. Η αυστηρή δημοσιονομική προσαρμογή περιέκοψε δραστικά τις δημόσιες δαπάνες για κοινωνική πρόνοια, εκπαίδευση και στήριξη οικογενειών. Η απουσία αντικυκλικών πολιτικών ενίσχυσε την ανεργία και την εργασιακή ανασφάλεια, ιδιαίτερα στους νέους, με αποτέλεσμα πολλοί να καθυστερήσουν ή να αποθαρρυνθούν από τη δημιουργία οικογένειας, ενώ χιλιάδες μετανάστευσαν στο εξωτερικό. Έτσι, οι ίδιες πολιτικές που στόχευαν στη «διάσωση» της οικονομίας συνέβαλαν στη διεύρυνση του δημογραφικού κενού, το οποίο σήμερα μετατρέπεται σε μία από τις σοβαρότερες απειλές για τη βιωσιμότητα της χώρας. Δεκαπέντε χρόνια μετά, οι μισθοί υπολείπονται κατά πολύ του μ.ο. των μισθών των χωρών της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Το παραπάνω σε συνδυασμό με τις  ακριβές τιμές βασικών αγαθών και την εκτίναξη του κόστους στέγασης φέρουν τους Έλληνες στην προτελευταία θέση από άποψη αγοραστικής δύναμης στην ΕΕ και εντείνουν το πρόβλημα. 

Σύμφωνα με την κεϋνσιανή λογική, η δημόσια παρέμβαση μπορεί να παίξει ρόλο στην ανάσχεση αυτής της τάσης, είτε μέσω στήριξης σχολικών δομών, είτε μέσω στοχευμένων κοινωνικών πολιτικών για νέες οικογένειες. Αντιθέτως, η αυστηρή λογική της δημοσιονομικής πειθαρχίας, που αντιμετωπίζει τα σχολεία αποκλειστικά με όρους κόστους-οφέλους ενισχύει την πληθυσμιακή αποψίλωση. 

Το δημογραφικό δεν είναι απλώς κοινωνικό πρόβλημα· είναι ζήτημα οικονομικής βιωσιμότητας και κοινωνικής ισορροπίας. Αν δεν υπάρξει στρατηγική παρέμβαση, η μείωση του πληθυσμού στην περιφέρεια θα οδηγήσει σε ερημοποίηση περιοχών, απώλεια ανθρώπινου κεφαλαίου και συρρίκνωση της παραγωγικής βάσης της χώρας. Η ιστορική εμπειρία από την ελληνική κρίση δείχνει ότι οι πολιτικές που αγνοούν τις κοινωνικές διαστάσεις οδηγούν σε αδιέξοδο. Στην περίπτωση του δημογραφικού, η λύση δεν μπορεί να είναι η προσαρμογή στη μείωση, αλλά η ανατροπή του φαύλου κύκλου μέσω ενεργητικών πολιτικών: στήριξη οικογενειών, διατήρηση σχολικών και υγειονομικών υποδομών στην περιφέρεια, κίνητρα για νέους να παραμείνουν ή να επιστρέψουν.

Η Ελλάδα στερείται ενός συνεκτικού δημογραφικού σχεδίου, με αποτέλεσμα τα μέτρα που λαμβάνονται να είναι αποσπασματικά και συχνά αναποτελεσματικά. Η πρόκληση για την Ελλάδα είναι να υιοθετήσει ένα νέο οικονομικό και αναπτυξιακό μοντέλο, όπου οι κοινωνικές πολιτικές δεν θα θεωρούνται δευτερεύουσας σημασίας, αλλά κεντρικό εργαλείο ανάπτυξης. Μόνο έτσι θα μπορέσει να αντιμετωπίσει το δημογραφικό πρόβλημα όχι ως μοιραία εξέλιξη, αλλά ως πεδίο άσκησης δημιουργικής και βιώσιμης αναπτυξιακής πολιτικής.

Χασκής Χρήστος                                      Πτυχιούχος Διοίκησης Επιχειρήσεων                  Πτυχιούχος Τεχνολογίας Πληροφορικής και Επικοινωνιών                                                  Κάτοχος Μεταπτυχιακού τίτλου Δημόσιας Διοίκησης 

      

Περιφερειακό Συμβούλιο Ηπείρου: Απόφαση-εξπρές για κτηνοτρόφους, σιωπή για επιχειρήσεις και άλλες ζημιές- Κατεπείγουσα «δια περιφοράς» η συνεδρίαση

 

Προχειρότητα, μικροπολιτική ή και τα δύο μαζί υποκρύπτονται πίσω από την κατεπείγουσα και δια περιφοράς συνεδρίαση του Περιφερειακού Συμβουλίου Ηπείρου που έγινε το μεσημέρι της Δευτέρας και δεν ανακοινώθηκε ποτέ στα μέσα ενημέρωση.

Μοναδικό θέμα της συνεδρίασης ήταν «η λήψη απόφασης για άμεση και κατεπείγουσα αντιμετώπιση αναγκών από την Περιφέρεια Ηπείρου, σε καταστραφείσες ολοσχερώς από τις πρόσφατες πυρκαγιές σταβλικές εγκαταστάσεις για την επιβίωση του εναπομείναντος ζωικού κεφαλαίου και των αναγκών του».

Παρότι αναφέρεται στην πρόσκληση ότι το θέμα εισηγείται ο Περιφερειάρχης, εισήγηση δεν στάλθηκε ποτέ στα μέλη του Περιφερειακού Συμβουλίου.

Στάλθηκαν οι δύο αποφάσεις της Γενικής Γραμματείας Πολιτικής Προστασίας που αφορούν στην κήρυξη σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης των Δήμων Ζηρού και Άρτας καθώς και δύο έγγραφα από τους ίδιους δήμους, που αποτελούν… εκθέσεις ιδεών και όχι καταγραφή πραγματικών αναγκών.

Και τα δύο έγγραφα έχουν ημερομηνία της 18ης Αυγούστου, ημέρα που έγινε και η συνεδρίαση.

Ο Δήμος Αρταίων απευθυνόμενος στην Περιφέρεια ζητά την αποκατάσταση και την ανακατασκευή των σταβλικών εγκαταστάσεων και την οικονομική αποζημίωση των πληγέντων κτηνοτρόφων, χωρίς να αναφέρει κανένα απολύτως στοιχείο για τον αριθμό αυτών και για τις περιοχές.

«Κάθε μέρα που περνά χωρίς ουσιαστική στήριξη εντείνει την απόγνωση και την αβεβαιότητα για το μέλλον των ανθρώπων του τόπου μας. Πρόκειται για μια έκτακτη ανάγκη που δεν επιδέχεται καθυστέρηση , καθώς οι κτηνοτρόφοι μας αποτελούν τον πυρήνα της αγροτικής παραγωγής και της κοινωνικής συνοχής στην περιοχή. Με αίσθημα ευθύνης και αγωνίας για τους πληγέντες συμπολίτες μας , ζητούμε την άμεση ανταπόκρισή σας» αναφέρει ο Δήμος Αρταίων στο αίτημα προς την Περιφέρεια.

Το αίτημα του Δήμου Ζηρού διατυπώνεται σε μόλις πέντε αράδες και σε αυτό αναφέρεται «μετά τις καταστροφικές πυρκαγιές που έπληξαν τον Δήμο μας παρακαλούμε να προχωρήσετε άμεσα στην κατασκευή προσωρινών σταβλικών εγκαταστάσεων στις Δημοτικές Κοινότητες Αγίου Γεωργίου, Γοργομύλου, Γυμνοτόπου, Δρυόφυτου, Ρωμιάς και στον οικισμό Δρυμώνας για την εγκατάσταση των πληγέντων γεωργοκτηνοτρόφων των ανωτέρω κοινοτήτων».

Το Περιφερειακό Συμβούλιο λοιπόν έλαβε την σχετική απόφαση χωρίς περαιτέρω στοιχεία και με μία κίνηση που αιφνιδίασε ακόμη και μέλη της πλειοψηφίας…

Στις πυρόπληκτες περιοχές πέρα από σταβλικές εγκαταστάσεις έχουν υποστεί ζημιές και άλλες μονάδες του πρωτογενούς τομέα αλλά και επιχειρήσεις.

Για αυτές προς το παρόν δεν υπάρχει καμία πρόβλεψη στήριξης στη βάση της απόφασης του Περιφερειακού Συμβουλίου..

Βέβαια τέτοιες αποφάσεις δεν μπορούν να λαμβάνονται μυστικά και αιφνιδιαστικά, κάτι που χρεώνεται κι αυτή την φορά η Πρόεδρος του σώματος, η οποία μέχρι στιγμής δεν έχει προχωρήσει σε προσδιορισμό συνεδρίασης ώστε να γίνει μία εκτενής συζήτηση για τις φωτιές και την επόμενη μέρα.

Σύσκεψη στο Δήμο Ζηρού και οι ανακοινώσεις Κατσαφάδου.. Γολγοθάς για τα πυρόπληκτα

 

Η επόμενη μέρα είναι δύσκολη για τους κατοίκους στα χωριά των Δήμων Ζηρού και Άρτας που επλήγησαν από τις πυρκαγιές. Σπίτια καμένα, επιχειρήσεις κατεστραμμένες, κτηνοτροφικές μονάδες που παραδόθηκαν στις φλόγες.

Τα προβλήματα και τα μέτρα που πρέπει να ληφθούν αποτέλεσαν το αντικείμενο ευρείας σύσκεψης που έγινε στο Δήμο Ζηρού παρουσία του Υφυπουργού Κλιματικής Κρίσης και Πολιτικής Προστασίας Κώστα Κατσαφάδου.

Έξω από το Δημαρχείο είχαν συγκεντρωθεί εκπρόσωποι φορέων που με πανό και συνθήματα διαμαρτύρονταν ενώ και στην σύσκεψη που έγινε κεκλεισμένων των θυρών, χωρίς την παρουσία των μέσων ενημέρωσης δηλαδή, αρκετές φορές οι τόνοι ανέβηκαν.

Ο δήμαρχος Ζηρού Γιώργος Γιολδάσης περιέγραψε την τραγική κατάσταση που άφησε πίσω της η φωτιά, η οποία ξέσπασε υπό δυσμενείς καιρικές συνθήκες και με καθυστέρηση των εναέριων μέσων:
«Οι ζημιές είναι ανυπολόγιστες σε ζωικό κεφάλαιο, σε επιχειρήσεις, σε οικίες. Χρειάζονται άμεσες αποζημιώσεις για σπίτια, καλλιέργειες, σταβλικές εγκαταστάσεις και επιχειρήσεις. Οφείλουμε να δώσουμε στους πολίτες ένα αισιόδοξο αύριο», τόνισε.

Ο κ. Γιολδάσης αναφέρθηκε στις μεγάλες καταστροφές σε χοιροτροφικές και πτηνοτροφικές μονάδες, αλλά και στις ζημιές σε υποδομές ύδρευσης, ηλεκτροφωτισμού και οδικού δικτύου. Σοβαρά προβλήματα καταγράφηκαν και στη λίμνη Ζηρού καθώς και στο περιαστικό άλσος Φιλιππιάδας. Ζήτησε, δε, ολοκληρωμένο σχέδιο αντιπλημμυρικών έργων και έργα πυροπροστασίας για τα περιαστικά δάση Φιλιππιάδας και Θεσπρωτικού.

Από την πλευρά του ο υφυπουργός Κλιματικής Κρίσης και Πολιτικής Προστασίας Κώστας Κατσαφάδος, τόνισε ότι στόχος είναι να σχεδιαστεί ένα πλέγμα δράσεων ώστε οι πληγέντες να επιστρέψουν το ταχύτερο σε συνθήκες κανονικότητας. «Βάλαμε ένα σφιχτό χρονοδιάγραμμα για να επιταχύνουμε τις διαδικασίες», σημείωσε.

Σύμφωνα με τις ανακοινώσεις:

• Από 20 Αυγούστου έως 1η Σεπτεμβρίου, οι πολίτες με φύλλο αυτοψίας της Γενικής Γραμματείας Αποκατάστασης Φυσικών Καταστροφών και τα έντυπα Ε1 και Ε9, θα υποβάλλουν αιτήσεις στον Δήμο για το πρώτο βοήθημα.
• Έως το τέλος Σεπτεμβρίου, με την έκδοση της ΚΥΑ οριοθέτησης, θα ακολουθήσουν αιτήσεις για επισκευές και ανακατασκευές κατοικιών.
• Οι αυτοψίες της Περιφέρειας για επιχειρήσεις ξεκινούν στις 20 Αυγούστου. Η επιδότηση θα φτάνει στο 70% για επιχειρήσεις και στο 80% για κατοικίες.
• Για όσους δεν μπορούν να μείνουν στα σπίτια τους προβλέπεται επιδότηση ενοικίου από 300 έως 500 ευρώ.

Ο περιφερειάρχης Ηπείρου Αλέξανδρος Καχριμάνης υπογράμμισε ότι η Περιφέρεια έχει ήδη αναλάβει την κατασκευή πρόχειρων σταβλικών εγκαταστάσεων, ώστε να μην υπάρξει μεγαλύτερη ταλαιπωρία στους κτηνοτρόφους. «Είναι μια πολύ δύσκολη κατάσταση που πρέπει να την περάσουμε όλοι μαζί», τόνισε.

Στη σύσκεψη συμμετείχαν επίσης ο γενικός γραμματέας Αποκατάστασης Φυσικών Καταστροφών και Κρατικής Αρωγής Πέτρος Καμπούρης, ο αντιπεριφερειάρχης Π.Ε. Πρέβεζας Στράτος Ιωάννου, ο βουλευτής Άρτας της Νέας Δημοκρατίας Γιώργος Στύλιος, οι δήμαρχοι Ζηρού και Αρταίων Γιώργος Γιολδάσης και Χριστόφορος Σιαφάκας, καθώς και εκπρόσωποι φορέων, συλλόγων και δεκάδες πολίτες που μετέφεραν την αγωνία τους.

Copernicus: Πάνω από 34.000 στρέμματα έγιναν στάχτη σε Άρτα και Ζηρό

 

Αποκαρδιωτική είναι η εκτίμηση της υπηρεσίας Copernicus για την πρόσφατη πυρκαγιά που κατέκαψε εκτάσεις στο Δήμο Ζηρού και τον Δήμο Άρτας αφήνοντας μεγάλες καταστροφές.

Η δορυφορική χαρτογράφηση της υπηρεσίας αποτυπώνει την τεράστια έκταση που επλήγη από τις φλόγες, με πάνω από 34.000 στρέμματα να έχουν γίνει στάχτη.

Οι φλόγες εξαπλώθηκαν ταχύτατα προς τους οικισμούς προκαλώντας σοβαρές ζημιές σε σπίτια, αγροικίες, καλλιέργειες, ποιμνιοστάσια, και νεκρά ζώα.

Κρίσιμες υποδομές υπέστησαν ζημιές και τα προβλήματα παραμένουν εκτεταμένα.

Από την επεξεργασία των στοιχείων στην πυρκαγιά κάηκαν πάνω από 34 χιλιάδες στρέμματα, 550 άνθρωποι κινδύνευσαν ενώ από το πύρινο μέτωπο απειλήθηκαν 79 χλμ. οδικού δικτύου και υποδομές.

Η λίμνη και το «τέρας»

Η πανσέληνος του Οξύριγχου με βρήκε στα πάτρια εξ αγχιστείας εδάφη για να είμαι απόλυτα ειλικρινής.

Δεν ήμουν ποτέ λάτρης της ιδιοποίησης, αλλά εραστής της λατρεμένης μας φύσης και της πολιτισμικής μας πλούσιας παράδοσης και κληρονομιάς. Την λίμνη Ζηρού σπούδασα από τριακονταετίας και πλέον, όταν τα βέλη του έρωτα με λάβωσαν σε μια ακτή της, μακριά από τα μάτια του κόσμου…

Εκεί μαζί με την Αναστασία γνώρισα τα κτήρια που φιλοξενούσαν τα φτωχά παιδιά, τα νόθα και τα ορφανά. Τη δεκαετία του 50, εκεί χτίστηκε, από Ελβετούς αρχιτέκτονες, η Ζηρόπολη ή Παιδόπολη της Βασιλίσσης Φρειδερίκης η οποία ονομάστηκε Άγιος Αλέξανδρος. Σκοπός ήταν η περίθαλψη των ορφανών του Β΄ παγκοσμίου και του εμφυλίου πολέμου και λειτούργησε έως το 1980.

Οι εγκαταστάσεις λειτούργησαν ξανά τη δεκαετία του 90 για τη στέγαση 2.000 Αλβανών οικονομικών προσφύγων.

Σήμερα, τα κτίρια που άλλοτε στέγαζαν τα άπορα παιδιά της περιοχής ήξερα ότι είναι εγκαταλελειμμένα...

Ταυτόχρονα η παραμονή μου συνέπεσε με την μεγάλη φωτιά της παραμονής του 15Αύγουστου που αφανίστηκαν στο καταστροφικό πύρινο μέτωπο περίπου 30000 στρέμματα γης ζωντανά και περιουσίες... Μια επιτόπια προσωπική αυτοψία με έφερε στην λίμνη όταν τα κακοφορμισμένα μηνύματα του 112 σταμάτησαν να ηχούν.

Δειλά και διστακτικά κινούμουν προς το σημείο από την είσοδο του ναού της Παντάνασσας, ο οποίος χτίστηκε μετά την κατάρρευση της βυζαντινής αυτοκρατορίας. Λέγεται ότι είναι μία από τις τρεις μονές που έκτισε ο δεσπότης Μιχαήλ Β΄ ως εξιλέωση για όσα έκανε στη σύζυγό του Θεοδώρα, την Αγία της Άρτας... Καταγράφοντας τις ζημιές στο θυμικό μου, όχι σαν ειδικός, ούτε ως πραγματογνώμων ούτε και ως απεσταλμένος κάποιας υπηρεσίας, αλλά ως φυσιολάτρης της περιοχής που αγάπησα, είδα τα όσα τις προηγούμενες μέρες συντελέστηκαν. Τα κτήρια δυστυχώς είχαν παραδοθεί στις φλόγες, αλλά η αισιοδοξία μου όσο έμπαινα στον κυρίως περιβάλλον της λίμνης μεγάλωνε που η χλωρίδα επέζησε.

Ένα όμως άρμπουρο με ξάφνιασε και προς στιγμήν πίστεψα ότι στη λίμνη υπάρχει τουλάχιστον ένα πειρατικό καράβι.

Με το που πλησίασα επανήλθα στα συγκαλά μου. Δεν ήταν καράβι, αλλά ένας ιστός που έμοιαζε με κατάρτι και κάποιες εγκαταστάσεις που θύμιζαν κωπηλατική εγκατάσταση και όχι μόνο! Περίγυρα από τα αναποδογυρισμένα κανό-σκάφη όπως τα αντικρύζεις στα μουράγια είδα και άλλες εγκαταστάσεις με τραπεζοκαθίσματα, πολυθρόνες σκηνοθέτη σε εστεγασμένα ξύλινα κιόσκια, που έδειχναν να είναι πρόσφατα δημιουργήματα.

Απέδωσα στον Δήμο αμέσως τα εύσημα για την αξιοποίηση του χώρου και επέστρεψα με το δισάκι μου γεμάτο ρεαλιστικά δεδομένα, παρά την κόλαση του Δάντη, καθόσον το καφέ δεν λειτουργούσε να απολαύσω έναν καφέ. (Τι ζητούσα κι εγώ). Μετά την αποτίμηση των ζημιών επέστρεψα περιχαρής στην Αθήνα. Αναδιφώντας περαιτέρω τις εξελίξεις για τα μέτρα υπέρ των πυρόπληκτων, έπεσα σε νέα από την περιοχή δημοσιεύματα. Επρόκειτο για όμορφες αναρτήσεις και ηχητικά περιβεβλημένα μουσικά βίντεο να δείχνουν τον χώρο της λίμνης που τελικά σώθηκε.

Από την πρώτη στιγμή όμως διαπίστωσα ότι το περιεχόμενο έκρυβε ερμαφρόδιτες πληροφορίες που αγνοούσα την πραγματική τους αλήθεια, λόγο πολυετούς μου απουσίας.

Αναθεώρησα και πλέον αναζητώ την αλήθεια.

«Σταματήστε να κυνηγάτε αυτόν τον άνθρωπο…» έλεγε μια δημοσίευση στα κοινωνικά μέσα δικτύωσης ομάδα της Άρτας.

Από πληροφορίες που άρχισα να συγκεντρώνω, διαπίστωσα άμεσα την διαμάχη με πολίτη όπως ισχυρίζονται πηγές του Δήμου για μεγίστου βαθμού αυθαιρεσία. Την αλήθεια δεν την γνωρίζω και δεν τάσσομαι υπέρ τινός.

Η πολιτεία αλήθεια όμως τι κάνει, αν πρόκειται για μεγίστου βαθμού αυθαιρεσία; Το βιντεοληπτικό θέαμα που προσωπικά αντίκρυσα ήταν πραγματικά εξωραϊστικό, αλλά αν όλα αυτά έγιναν ερήμην της πολιτείας αυθαίρετα, ως πολίτης δικαιούμεθα τόσο εγώ όσο και άλλοι κάτοικοι της περιοχής την αλήθεια και την επιβολή των νόμιμων κυρώσεων. Αν όχι…

Νίκος Καραδήμας

«η πόλις εάλω»

                        ΕΡΩΤΗΜΑ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΔΗΜΟ ΖΗΡΟΥ

φωτο vasilis dimitriou 

ΕΙΝΑΙ ΠΡΟΦΑΝΕΣ ΚΑΙ ΜΠΡΑΒΟ ΣΤΟΝ ΔΗΜΟ ΖΗΡΟΥ ΚΑΙ ΣΕ ΟΛΟ ΤΟ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΕΘΕΛΟΝΤΕΣ ΠΟΛΙΤΕΣ  ΠΟΥ ΕΚΑΝΑΝ  ΤΟ ΚΑΘΗΚΟΝ ΤΟΥΣ ΚΑΙ  ΕΔΩΣΑΝ ΤΑ ΠΑΝΤΑ ΓΙΑ ΝΑ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΘΕΙ Η ΤΡΑΓΩΔΙΑ ΠΟΥ ΕΠΛΗΞΕ ΤΗΝ [ΠΕΡΙΟΧΗ ΜΑΣ 

Όμως με  αφορμή αυτά τα  δραματικά γεγονότα των τελευταίων ημερών και την καταστροφική φωτιά που έπληξε τον Δήμο μας, ζητούμε από τη Δημοτική Αρχή να ενημερώσει με απόλυτη σαφήνεια και τεκμηρίωση:

Ποιες ενέργειες έγιναν από τον Δήμο Ζηρού για την άμεση κινητοποίηση των εναέριων και επίγειων πυροσβεστικών δυνάμεων ;

1. Πότε ακριβώς έγιναν αυτές οι ενέργειες και ποια ήταν η χρονική ακολουθία των επικοινωνιών και αιτημάτων;
2. Σε ποιους φορείς και αρχές απευθύνθηκαν τα αιτήματα (Πυροσβεστικό Σώμα, Πολιτική Προστασία, Περιφέρεια, Υπουργεία κ.λπ.);
3. Ποιες ήταν οι απαντήσεις που έλαβε ο Δήμος και σε ποια χρονικά σημεία;

Η τοπική κοινωνία δικαιούται να γνωρίζει με ακρίβεια και διαφάνεια τις ενέργειες που έγιναν ή δεν έγιναν, ώστε να αποδοθούν ευθύνες όπου αναλογούν και να βελτιωθούν οι διαδικασίες για το μέλλον.

Η αργοπορία στην κινητοποίηση εναέριων μέσων, σε συνδυασμό με την εκκένωση πολιτών εκτός πόλης, δημιούργησε εικόνες εγκατάλειψης και ανησυχίας, ενώ το μέτωπο της φωτιάς εξαπλωνόταν ανεξέλεγκτα από τον Άγιο Γεώργιο, το Δρυοφυτό, την Παντάνασσα και τον Γυμνότοπο.

Απαιτούμε ξεκάθαρες απαντήσεις τώρα, προτού χαθούν και οι τελευταίες ευκαιρίες για αποκατάσταση της εμπιστοσύνης των πολιτών προς τη Δημοτική Αρχή.

   

ΚΑΠΟΙΟΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΠΑΡΟΥΝ ΤΙΣ ΕΥΘΥΝΕΣ ΚΑΙ ΣΕ ΑΥΤΟ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΞΕΚΑΘΑΡΗ Η ΔΗΜΟΤΙΚΗ ΑΡΧΗ ΠΟΥ ΕΚΑΝΕ ΟΤΙ ΜΠΟΡΟΥΣΕ !!!!

ΠΡΟΣ: Δημοτική Αρχή Δήμου Ζηρού – Αρμόδιες Υπηρεσίες

ΘΕΜΑ: Άμεση Παράταση Διαβούλευσης και Αναθεώρηση ΤΠΣ

Κύριοι,

Η διαδικασία εκπόνησης του Τοπικού Πολεοδομικού Σχεδίου, που αφορά τη Φιλιππιάδα και τους οικισμούς της, παρουσιάζει σοβαρές θεσμικές και ουσιαστικές ελλείψεις:

1. Ανεπαρκής Διαβούλευση:
   Η ανακοίνωση στις 31/7 με προθεσμία 5 ημερών εν μέσω θερινών αδειών παραβιάζει την αρχή της συμμετοχής του κοινού (Ν. 4042/2012 – ενσωμάτωση Οδηγίας 2003/35/ΕΚ).

2. Παράλειψη Περιβαλλοντικών Παραμέτρων:
   Η μη ενσωμάτωση προστατευόμενων περιοχών Natura 2000 και ειδών προτεραιότητας αντιβαίνει στη Στρατηγική Μελέτη Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων (ΣΜΠΕ) και στη Σύμβαση της Άαρχους (Ν. 3422/2005).

3. Αμφισβητήσιμες Προβλέψεις Ιδιωτικοποίησης:
   Η ανάθεση διαχείρισης του Οικολογικού Πάρκου Λίμνης Ζηρού σε ιδιώτες, με δικαίωμα οικονομικής εκμετάλλευσης, εγείρει ζήτημα νομιμότητας και δημόσιου συμφέροντος.

Αιτούμαστε:
✔ Παράταση της διαβούλευσης για τουλάχιστον 60 ημέρες.
✔ Πλήρη δημόσια παρουσίαση όλων των σεναρίων (Α’ και Β’ φάσης).
✔ Απόσυρση διατάξεων που επιτρέπουν ιδιωτικοποίηση φυσικών περιοχών.
✔ Ενσωμάτωση των προβλεπόμενων περιβαλλοντικών και κοινωνικών όρων.

Ο πολίτης έχει θεσμικό δικαίωμα να γνωρίζει, να συμμετέχει και να συνδιαμορφώνει το μέλλον του τόπου του. Η κοινωνική συναίνεση αποτελεί προϋπόθεση για τη νομιμότητα του σχεδίου.

Κώστας Σταύρος 

Πιστοποιημένος Πραγματογνώμονας μέλος της ΕΠΠΑ Ελλάδας 

ΑΡΚΕΤΑ ΠΙΑ ΜΕ ΤΗΝ ΕΙΚΟΝΙΚΗ «ΑΝΑΠΤΥΞΗ» – ΔΕΝ ΘΑ ΓΙΝΕΙ Η ΦΙΛΙΠΠΙΑΔΑ ΠΕΙΡΑΜΑΤΟΖΩΟ!

Κώστας Σταύρος 

Realtor BPRO 

Είναι αδιανόητο, στον 21ο αιώνα, να σχεδιάζονται «νέα» πολεοδομικά σχέδια πάνω σε βάσεις δεδομένων θολές, ακατανόητες και ελλιπείς, με διαδικασίες κλειστές, βιαστικές και σε απόλυτη θεσμική συσκότιση. Το πρόσχημα της «σύγχρονης πολεοδομικής ανάπτυξης» χρησιμοποιείται ως εργαλείο για την εκτέλεση συμβάσεων-μαϊμού, που μοναδικό σκοπό έχουν να εισπράξουν τα χρήματα της σύμβασης, ακολουθώντας την ίδια λογική των fast-track εγκρίσεων που γνωρίσαμε σε άλλες περιπτώσεις (βλέπε ΟΠΕΚΕΠΕ).

Η δημόσια διαβούλευση-παρωδία των πέντε ημερών εν μέσω καλοκαιριού είναι προσβολή για τους πολίτες και την τοπική κοινωνία. Για μια μελέτη 116 σελίδων που αφορά το μέλλον της πόλης και των οικισμών μας για τις επόμενες δεκαετίες, δεν υπήρξε καμία ουσιαστική ενημέρωση, καμία συζήτηση, καμία ανοιχτή διαδικασία. Είναι αυτό διαφάνεια ή προειλημμένες αποφάσεις;

ΑΔΙΑΝΟΗΤΕΣ ΠΑΡΑΛΕΙΨΕΙΣ – ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΟΙ ΣΧΕΔΙΑΣΜΟΙ

1. Απουσία περιβαλλοντικής προστασίας: Οι χάρτες και τα σχέδια ΔΕΝ εμφανίζουν κρίσιμες προστατευόμενες περιοχές, ούτε λαμβάνουν υπόψη την ύπαρξη απειλούμενων ειδών (π.χ. το ενδημικό ψάρι Eudontomyzon hellenicus στον Λούρο). Η αδιαφορία για τη Natura 2000 και το Δίκτυο Προστασίας του Αμβρακικού είναι εγκληματική.

2. Καμία πρόβλεψη για ανάπτυξη οικισμών: Τα χωριά Ελευθεροχώρι και Παλιά Φιλιππιάδα, που προϋπήρχαν της πόλης, μένουν εκτός κάθε σχεδιασμού. Παραμένουν αποκλεισμένα, χωρίς δυνατότητα καταστημάτων ή σύγχρονης δόμησης, με αυθαίρετες διατάξεις κατά παρέκκλιση στα 2 στρέμματα.

3. Σενάριο ιδιωτικοποίησης Λίμνης Ζηρού: Το σχέδιο φωτογραφίζει την παράδοση της διαχείρισης του Οικολογικού Πάρκου σε ιδιώτες με δικαίωμα οικονομικής εκμετάλλευσης. Θέλουν να μετατρέψουν έναν φυσικό θησαυρό σε πεδίο κερδοσκοπίας, αλλοιώνοντας τον χαρακτήρα του και ακυρώνοντας την κοινωνική και ιστορική του σημασία.

4. Ανύπαρκτη στρατηγική για ανάπτυξη: Δεν υπάρχει καμία πρόταση για σύγχρονες υποδομές ή για έξυπνη χωρική ανάπτυξη που θα ενισχύει την οικονομία, την ποιότητα ζωής και την τουριστική αξιοποίηση με σεβασμό στο περιβάλλον. Αντί για όραμα, βλέπουμε ένα γραφειοκρατικό μόρφωμα για να "κλείσουν τα χαρτιά" και να εισπραχθεί η αμοιβή.

Η ΦΙΛΙΠΠΙΑΔΑ ΔΕΝ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ ΜΑΚΕΤΕΣ – ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟ ΣΧΕΔΙΟ

• Ανάπτυξη με γνώμονα την κοινωνία και το περιβάλλον, όχι με «copy-paste» εκθέσεις.

• Επέκταση της πόλης με προοπτική – με αξιοποίηση του Λούρου ποταμού ως κεντρικού άξονα, δημιουργία σύγχρονων συνοικιών με παραδοσιακή αρχιτεκτονική (κεραμοσκεπές), όχι τσιμεντένιες εκτάσεις.

• Σχέδιο για τα χωριά – όχι αποκλεισμούς. Οι παραδοσιακοί οικισμοί πρέπει να ενταχθούν σε πλαίσιο ανάπτυξης και όχι να μείνουν αποκομμένοι.

• Αξιοποίηση Λίμνης Ζηρού με διαφάνεια – μέσα από διεθνή συνεργασία, αλλά με όρους που διασφαλίζουν τον δημόσιο χαρακτήρα της. Όχι fast-track ιδιωτικοποιήσεις.

---

ΑΠΑΙΤΟΥΜΕ ΑΜΕΣΑ

✔ Παράταση της διαβούλευσης για τουλάχιστον 60 ημέρες, με ουσιαστική ενημέρωση και συμμετοχή των πολιτών.
✔ Δημόσιες ανοιχτές συνελεύσεις για όλα τα σενάρια και τις προτάσεις.
✔ Απόσυρση κάθε αναφοράς σε ιδιωτικοποίηση φυσικών πόρων και πάρκων.
✔ Αναθεώρηση των χαρτών ώστε να ενσωματωθούν οι προστατευόμενες περιοχές και οι όροι περιβαλλοντικής προστασίας.
✔ Σχέδιο ανάπτυξης που υπηρετεί τις ανάγκες των κατοίκων, όχι τα κέρδη εταιρειών.

Η Φιλιππιάδα και οι οικισμοί της δεν είναι λογιστικό φύλλο excel. Είναι ζωντανοί τόποι με ιστορία, πολιτισμό, προοπτική. Δεν θα αφήσουμε να μετατραπεί σε πειραματικό πεδίο συμφερόντων και επιδοτούμενων «μελετών».

Ο Πολίτης έχει τον πρώτο λόγο. Όχι οι κλειστές πόρτες και οι σκιώδεις συμφωνίες.
Η ανάπτυξη δεν γίνεται με κονσερβοποιημένα σχέδια και αδιαφανείς διαδικασίες.
Γίνεται με συμμετοχή, γνώση και όραμα.

ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ Ο.Τ.Α Α’ ΒΑΘΜΟΥ Πρέβεζα 21 / 07 / 2025 ΝΟΜΟΥ ΠΡΕΒΕΖΑΣ

                                               

                                                                      ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ 

Ο Σύλλογος Εργαζομένων στους ΟΤΑ Α’ Βαθμού Ν. Πρέβεζας, καταδικάζει με τον πιο κατηγορηματικό τρόπο, τις απαράδεκτες πιέσεις που ασκούνται τις τελευταίες ημέρες, από το δήμαρχο Ζηρού, προς τους συναδέλφους, μέλη της επιτροπής παραλαβής υπηρεσιών του Δήμου Ζηρού.

 Αφορμή αποτέλεσε, η πέρα για πέρα δικαιολογημένη και αιτιολογημένη απόφαση των συναδέλφων, να απορρίψουν την παραλαβή της υπηρεσίας που αφορά στη διενέργεια έκτακτου διαχειριστικού ελέγχου στο Δήμο για τα έτη 2019-2023, καθώς η ανάδοχος εταιρεία ήταν ανακόλουθη στις συμβατικές της υποχρεώσεις.

 Πριν καν τη γνωστοποίηση προς το δήμαρχο της ανωτέρω απόφασης της επιτροπής, ξεκίνησε ένα γαϊτανάκι πιέσεων και απειλών από την πλευρά του (γραπτές και προφορικές), για πειθαρχικές και νομικές διώξεις, προκειμένου οι συνάδελφοι να αλλάξουν τη γνώμη τους και να παραλάβουν το πόρισμα των ορκωτών. 

Πραγματικά μας προξενεί μεγάλη απορία η πρεμούρα που έχει ο δήμαρχος Ζηρού για την παραλαβή του εν λόγω πορίσματος, τη στιγμή που δεν έχουν τηρηθεί οι προβλεπόμενες από την κείμενη νομοθεσία διαδικασίες.

 Όταν μάλιστα μιλάμε για έναν άνθρωπο που από την πρώτη στιγμή που ανέλαβε καθήκοντα, ευαγγελίζεται την τήρηση της νομιμότητας και τη διαφάνεια. Αλλά καθώς φαίνεται, προκειμένου να εξυπηρετηθούν οι σκοποί και οι επιδιώξεις του δεν έχει κανένα ενδοιασμό να πιέζει και να εκβιάζει τους υπαλλήλους του Δήμου για να προβούν σε μια πέρα για πέρα παράνομη ενέργεια!!! 

Τα συμπεράσματα δικά σας….

Και φυσικά όλα αυτά έρχονται σε συνέχεια των όσων διαδραματίστηκαν στα δύο τελευταία δημοτικά συμβούλια, στα οποία έγινε παρουσίαση και εκτενής συζήτηση επί της περιβόητης έκθεσης που αφορούσε στη διενέργεια έκτακτου διαχειριστικού ελέγχου στο δήμο Ζηρού για την περίοδο 2019-2023. Πρόκειται για μια έκθεση, η οποία πραγματικά αποτελεί μνημείο ψεύδους, συκοφάντησης και κατηγοριών εναντίων βασικών υπηρεσιών και συναδέλφων του δήμου, τους οποίους, από την πρώτη μέχρι και την τελευταία της σελίδα δεν κάνει τίποτα άλλο από το να τους σπιλώνει με εντελώς ανυπόστατες κατηγορίες. Δεν μπήκαν καν στον κόπο αυτοί οι κύριοι, να ζητήσουν τις απόψεις των εμπλεκόμενων υπηρεσιών του Δήμου, γύρω από αυτά τα τρομερά και περιβόητα ευρήματα τα οποία ισχυρίζονται ελαφρά την καρδία ότι βρήκαν και εμπλέκουν τους συναδέλφους του Δήμου Ζηρού. Τα οποία φυσικά είναι πέρα για πέρα ανυπόστατα. 

Έχουν πραγματικά απύθμενο θράσος και μιλάνε για παράνομες ενέργειες των υπαλλήλων του Δήμου, αφήνοντας ταυτόχρονα υπόνοιες, για διαπλοκή των υπαλλήλων με προμηθευτές, εργολάβους κλπ. Δε λάβανε καθόλου υπόψη την κατάσταση στην οποία βρίσκεται ο δήμος Ζηρού εδώ και πολλά χρόνια, με τραγικά κενά σε όλες του τις υπηρεσίες.

 Κουβέντα φυσικά για το ότι εξαιτίας των παραπάνω ελλείψεων αλλά και του τεράστιου πλήθους αρμοδιοτήτων που έχουν οι Δήμοι, οι οποίες αυξάνονται συνεχώς, οι συνάδελφοι αναγκάζονται, επειδή και περίσσιο φιλότιμο έχουν και πλάτη βάζουν όλα αυτά τα χρόνια γιατί θέλουν να εξυπηρετούν τους δημότες όσο το δυνατόν καλύτερα, να εκτελούν πολλαπλά παράλληλα και πολλές φορές αλλότρια προς την ειδικότητά τους καθήκοντα. 

Χωρίς φυσικά ποτέ να έχουν ποτέ εγείρει καμία απαίτηση να τους εκθειάσει κάποιος για αυτή τους τη στάση. Γύρω από όλα αυτά πραγματικά η στάση της δημοτικής αρχής (στα ζητήματα που αφορούν τους υπαλλήλους του δήμου και όχι φυσικά σε αυτά που αφορούν στα όσα έχει πράξει η προηγούμενη διοίκηση του Δήμου, αυτό πρέπει να τονιστεί γιατί κάποιοι τεχνηέντως προσπαθούν αήθως να ταυτίσουν τους συναδέλφους του Δήμου Ζηρού με την προηγούμενη δημοτική αρχή) είναι πέρα για πέρα απαράδεκτη.

 Και στις δύο συνεδριάσεις φάνηκε ξεκάθαρα ότι, τόσο ο δήμαρχος, όσο και η δημοτική του παράταξη, είτε το παραδέχονται είτε μη, συμφωνούν απόλυτα με τα αναγραφόμενα στην έκθεση και τα όσα αυτή «καταλογίζει» στους συναδέλφους. 

Μόνο θλίψη και απογοήτευση προκαλεί αυτή η στάση, ειδικά εφόσον ο ίδιος ο κ. δήμαρχος Ζηρού, πολλαπλές φορές διαβεβαίωνε ότι δε θα αφήσει απροστάτευτους τους εργαζόμενους του δήμου. Αλλά… όταν ήρθε ο καιρός να ξεχωρίσει η ήρα από το σιτάρι, έπραξε και συνεχίζει να πράττει το εντελώς αντίθετο.

Έχοντας φυσικά, ως πρωτοσύγκελούς του, δύο από τους βασικούς του αντιδημάρχους τον κ. Ε. Κωνσταντή και την κα. Α. Παπακώστα, οι οποίοι ειδικά στην τελευταία συνεδρίαση του δημοτικού συμβουλίου, προέβησαν σε ανυπόστατους, συκοφαντικούς χαρακτηρισμούς, με σχόλια που βγάλαν πραγματικά χολή, για τους υπαλλήλους του Δήμου Ζηρού (π.χ. ότι φοβούνται ότι προσπαθούν οι συνάδελφοι να τους ξεγελάσουν, ή ότι χρειάζονται ψυχανάλυση κλπ.). 

Είναι οι ίδιοι αντιδήμαρχοι που στις προσωπικές τους σελίδες στο facebook, φιγουράρουν αναρτημένα δημοσιεύματα – λιβελογραφήματα εναντίον των συναδέλφων γνωστού, τάχα «αδιάβλητου» και «ανεξάρτητου» (που φυσικά μόνο αυτό δεν είναι), blog της Φιλιππιάδας, όπως είναι αυτό που παραθέτουμε παρακάτω : Όλη αυτή η στάση της δημοτικής αρχής Ζηρού πραγματικά δεν προκαλεί έκπληξη σε κανέναν.

 Πρόκειται για μια δημοτική αρχή που με τη στάση της, από την πρώτη κιόλας μέρα που ανέλαβε την 1η Ιανουαρίου του 2024, δείχνει ότι δεν έχει καμία εμπιστοσύνη στους υπαλλήλους του Δήμου, κι ας ισχυρίζονται το αντίθετο. 

Τους έχει τοποθετήσει απέναντί της χωρίς να υπάρχει κανένας λόγος και χωρίς φυσικά η στάση από την πλευρά των συναδέλφων να είναι αυτή. Το αντίθετο μάλιστα. Από την πρώτη κιόλας στιγμή οι συνάδελφοι προσπαθήσανε, όπως κάνουνε πάντα, να βοηθήσουνε και τη νέα δημοτική αρχή στο έργο της. Και τι εισπράξανε; 

Καθημερινή αμφισβήτηση, μια διαρκής καχυποψία, μια διαρκής ανασφάλεια. Διαρκείς απειλές, έγγραφες ή μη, με πειθαρχικές και ποινικές διώξεις. Σβήσιμο των υπολοίπων ημερών κανονικής άδειας των προηγούμενων ετών, άδειες τις οποίες οι συνάδελφοι, λόγω φόρτου εργασίας δεν είχαν κατορθώσει να πάρουν. 

Συνεδριάσεις δημοτικών συμβουλίων στα οποία στήνονται λαϊκά δικαστήρια εις βάρος των υπαλλήλων του δήμου, οι οποίοι διαβάλλονται και συκοφαντούνται διαρκώς και από δημοτικούς συμβούλους, αλλά και από διάφορους, στην αίθουσα, οι οποίοι νομίζουν ότι έχουν έρθει σε γήπεδο ποδοσφαίρου και όχι στην αίθουσα του Δημοτικού συμβουλίου. 

Και φυσικά αυτές οι επιθέσεις συνεχίζονται στα καφενεία του Δήμου και στα διάφορα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, χωρίς ποτέ, κανένας από τη δημοτική αρχή να βγει δημόσια και να υπερασπιστεί τους συναδέλφους. 

Το αντίθετο μάλιστα… Δηλώνουμε απερίφραστα ότι εκφράζουμε τη συμπαράσταση και την αλληλεγγύη μας προς τους συναδέλφους στο Δήμο Ζηρού, μπροστά σε αυτό τον αήθη πόλεμο τον οποίο έχει ξεκινήσει εναντίον τους η σημερινή δημοτική αρχή. 

Οι εργαζόμενοι του Δήμου Ζηρού, ούτε εκβιάζονται ούτε τρομοκρατούνται. Δε θα επιτρέψουμε σε κανέναν να τους συκοφαντεί και να τους λοιδορεί, να παίζει μικροπολιτικά παιχνίδια στις πλάτες τους. Όποιος προσπαθήσει να το πράξει θα μας βρει σφόδρα απέναντί του.

 Είτε είναι από την πλευρά της δημοτικής αρχής, είτε από την πλευρά της αντιπολίτευσης (πρώην διοίκησης του Δήμου, που με τη σειρά της προσπαθεί να αξιοποιήσει προς ίδιον όφελος τα όσα γίνονται το τελευταίο διάστημα), είτε από οποιονδήποτε άλλον. 

Οι εργαζόμενοι του Δήμου Ζηρού θα συνεχίσουν, ενωμένοι σα μια γροθιά, να προσπαθούν, με οδηγό το ήθος και το φιλότιμο που τους διακατέχει, να προσπαθούν να εξυπηρετούν με τον καλύτερο δυνατό τρόπο τους δημότες και τους επισκέπτες του Δήμου. Για ποιοτικές, δημόσιες και δωρεάν υπηρεσίες στο λαό της περιοχής.

 Κόντρα σε όλες τις αντιξοότητες, τις τεράστιες ελλείψεις προσωπικού, τον κοινωνικό αυτοματισμό που καλλιεργείται έντονα στην περιοχή από κύκλους προσκείμενους στη σημερινή διοίκηση του δήμου. Αυτό κάνουν άλλωστε όλα αυτά τα χρόνια αυτό θα συνεχίσουν να κάνουν. 

ΓΙΑ ΤΟ ΔΣ ΤΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ

Όχι στον αποκλεισμό της τέχνης. Όχι στην εργαλειοποίηση του πολιτισμού για πολιτικές σκοπιμότητες.

 

Με λύπη και ανησυχία παρακολουθούμε την προσπάθεια ορισμένων κύκλων να υπονομεύσουν τον χαρακτήρα του Διεθνούς Χορωδιακού Φεστιβάλ Πρέβεζας, μετατρέποντάς το από γιορτή πολιτισμού και διαπολιτισμικού διαλόγου σε εργαλείο πολιτικών αποκλεισμών και διχασμού.

Η τέχνη υπάρχει για να γεφυρώνει, όχι για να διαχωρίζει. Για να ενώνει ανθρώπους και λαούς, ακόμη και – ή ιδίως – σε καιρούς πολέμου. Όταν αποκλείουμε καλλιτεχνικά σχήματα με βάση την εθνική τους ταυτότητα ή τις πράξεις των κυβερνήσεών τους, ανοίγουμε την πόρτα στην πιο επικίνδυνη μορφή πολιτιστικού ρατσισμού: εκείνη που τιμωρεί τον δημιουργό για την καταγωγή του.

Η ισραηλινή χορωδία Shiran δεν εκπροσωπεί ένα κράτος. Εκπροσωπεί ανθρώπους. Τραγουδιστές, μουσικούς, μαθητές, νέους ανθρώπους που συμμετέχουν σε ένα παγκόσμιο φεστιβάλ για να επικοινωνήσουν με άλλες κουλτούρες, να μοιραστούν τέχνη, όχι πολιτικές πεποιθήσεις. Το να ζητά κανείς την αποπομπή τους – όχι για κάτι που έκαναν, αλλά για κάτι που υποτίθεται πως συμβολίζουν – είναι ακριβώς το είδος της "συλλογικής ευθύνης" που η ιστορία έχει καταδικάσει ως επικίνδυνη και βαθιά άδικη.

Είναι εξοργιστική η επιλεκτική ευαισθησία: δεν θυμόμαστε καμιά ανάλογη «έκρηξη συνείδησης» όταν συμμετείχαν σύνολα από χώρες που διεξήγαγαν πολέμους ή παραβίαζαν κατάφωρα τα ανθρώπινα δικαιώματα. Δεν ακούστηκε λέξη όταν φιλοξενούσαμε καλλιτέχνες από χώρες-μέλη του ΝΑΤΟ που ισοπέδωσαν τη Γιουγκοσλαβία, το Ιράκ, τη Λιβύη. Δεν τέθηκε θέμα όταν οι Μπολσόι συνέχιζαν τις παραστάσεις τους παγκοσμίως – δικαίως – εν μέσω του πολέμου στην Ουκρανία.

Ας μην υποκρινόμαστε: η επιλεκτική καταγγελία της «νομιμοποίησης της γενοκτονίας μέσω της τέχνης» δεν είναι πράξη ηθικής αλλά πολιτικής σκοπιμότητας. Και η σιωπή που ζητούν από τους καλλιτέχνες που διαφωνούν μαζί τους δεν είναι έκφραση αλληλεγγύης, αλλά επιβολή γραμμής. Ο πολιτισμός δεν είναι στρατόπεδο. Δεν παίρνει διαταγές. Δεν διαγράφει, δεν αποβάλλει, δεν στήνει δικαστήρια φρονημάτων.

Το Διεθνές Χορωδιακό Φεστιβάλ Πρέβεζας είναι χώρος πολιτισμού, όχι ιδεολογικής εκκαθάρισης. Αν κάποιοι θέλουν να κάνουν πολιτική, ας το κάνουν μέσα από άλλους θεσμούς. Όχι στις πλάτες παιδιών που τραγουδούν. Όχι στο όνομα της τέχνης.

Η ειρήνη δεν χτίζεται με αποκλεισμούς, διαγραφές και δημόσια διαπόμπευση ανθρώπων λόγω εθνικότητας. Χτίζεται με συνάντηση, ανταλλαγή, ανοιχτούς ορίζοντες.

Ναι στην τέχνη χωρίς σύνορα. Όχι στον πολιτιστικό αποκλεισμό. Ναι στην ελπίδα. Όχι στον φανατισμό.

Χασισοφυτεία με 1.000 δενδρύλλια ξεριζώθηκε σε περιοχή της Άρτας

 

Στην εξάρθρωση εγκληματικής οργάνωσης, που δραστηριοποιούνταν στην καλλιέργεια ναρκωτικών, έφτασαν αστυνομικοί του Τμήματος Δίωξης και Εξιχνίασης Εγκλημάτων Άρτας, συλλαμβάνοντας συνολικά -4- άτομα, σε βάρος των οποίων σχηματίστηκε δικογραφία για το αδίκημα της εγκληματικής οργάνωσης και για παραβάσεις της νομοθεσίας για τα ναρκωτικά.

Ειδικότερα, οι αστυνομικοί, αξιοποιώντας κατάλληλα πληροφορίες, εντόπισαν σε αγροτική περιοχή της Άρτας εκχερσωμένη έκταση, περιβαλλόμενη από πυκνή και άγρια βλάστηση, όπου διαπιστώθηκε καλλιέργεια δενδρυλλίων κάνναβης.

Στο πλαίσιο οργανωμένης αστυνομικής επιχείρησης σήμερα (11-07-2025) νωρίς το πρωί, συνελήφθησαν στον παραπάνω χώρο δύο αλλοδαποί, που ήταν επιφορτισμένοι με τη φροντίδα της φυτείας.

Ακολούθως, συνελήφθησαν στα σπίτια τους, αλλοδαπός και ημεδαπός, οι οποίοι όπως προέκυψε από την προανάκριση είχαν τον ηγετικό ρόλο της οργάνωσης.

Κατά την έρευνα του χώρου της φυτείας βρέθηκε και κατασχέθηκε φυτώριο αποτελούμενο από -374- φυτά κάνναβης σε γλαστράκια, ενώ εκριζώθηκαν και κατασχέθηκαν επιπλέον -645- δενδρύλλια κάνναβης, που ήταν φυτεμένα στο έδαφος.

Ακόμα, κατασχέθηκε εξοπλισμός για την καλλιέργεια της φυτείας.

Οι συλληφθέντες θα οδηγηθούν στην Εισαγγελία Πρωτοδικών Άρτας.

Μεσίτης με Συνείδηση – Όχι Εκπρόσωπος Εισπρακτικών Πρακτικών

 

Στον χώρο του real estate, όπου η καθημερινότητά μας διαμορφώνεται από αριθμούς, συμβόλαια και συμφωνίες, είναι εύκολο να χαθεί το ουσιώδες: ο άνθρωπος.

Ο πελάτης μας δεν είναι ούτε αριθμός σε λίστα, ούτε “ευκαιρία κέρδους”, αλλά ένας πολίτης με όνειρα, ανάγκες και –πολλές φορές– δυσκολίες.

Η άρνηση να εκμεταλλευτώ τις οικονομικές αδυναμίες ενός πελάτη δεν είναι θέμα “επιλογής”.

Είναι θέμα ηθικής στάσης και επαγγελματικής αξιοπρέπειας. Δεν μπορώ –και δεν θέλω– να γίνω μέρος ενός κυκλώματος που, στο όνομα του κέρδους, βλέπει μόνο πορτοφόλια και όχι ανθρώπους.

Το να πιέζεις έναν ιδιοκτήτη να “δώσει όσο όσο”, επειδή βρίσκεται σε ανάγκη, ή να κερδοσκοπείς εις βάρος ενός ενοικιαστή που αγωνίζεται να τα βγάλει πέρα, είναι πρακτικές που δεν έχουν θέση στο λειτούργημα του μεσίτη με αξίες.

Εξίσου προβληματική είναι και η πρόταση να συνεργαζόμαστε με εταιρείες τύπου “Τηρεσείας” για να προβαίνουμε σε έλεγχο φερεγγυότητας των μισθωτών.

Πού ακριβώς τραβάμε τη γραμμή;

Πότε ακριβώς θα πάψουμε να είμαστε επαγγελματίες που διευκολύνουμε τις συναλλαγές και θα γίνουμε άτυποι ελεγκτές, δικαστές ή –ακόμη χειρότερα– προέκταση εισπρακτικών μηχανισμών;

Αν αυτός είναι ο “σύγχρονος μεσίτης”, τότε εγώ δεν θέλω να ανήκω σε αυτή την κατηγορία.

Η πρόοδος στο επάγγελμά μας δεν έρχεται μόνο με τεχνολογικά εργαλεία και πιστοποιήσεις.

Έρχεται με ανθρωπιά, κοινωνική ευαισθησία, και σεβασμό στον πελάτη – είτε είναι ιδιοκτήτης, είτε μισθωτής, είτε επενδυτής.

Η αξιοπιστία δεν κρίνεται από τον αριθμό των ελέγχων που κάνεις, αλλά από το πόσο έντιμα και με καθαρό βλέμμα στέκεσαι απέναντι σε κάθε συμφωνία.

Σε μια εποχή που η αγορά γίνεται όλο και πιο σκληρή, η επιλογή να παραμείνουμε άνθρωποι με αξίες δεν είναι πολυτέλεια – είναι καθήκον.

Σταύρος Κώστας

CIRCO MENTRANO – Το Δ.Σ. Ζηρού στο απόγειο της γελοιοποίησης

 

CIRCO MENTRANO – Το Δ.Σ. Ζηρού στο απόγειο της γελοιοποίησης

Αν κάποιος μας έλεγε πως το ανώτατο όργανο διοίκησης ενός Δήμου θα εξελισσόταν σε σκηνικό κακόγουστης παράστασης με εναλλασσόμενους ρόλους "μάγου", "κλόουν", "ταχυδακτυλουργού" και "παλιάτσου", θα γελούσαμε. Κι όμως: το Δημοτικό Συμβούλιο Ζηρού μετατρέπεται μεθοδικά σε CIRCO MENTRANO, με τελευταίο επεισόδιο το «θέατρο σκιών» της διαχείρισης του ειδικού διαχειριστικού ελέγχου για την περίοδο 2019-2023.

▶ 22.000 ευρώ για έλεγχο από ιδιωτική εταιρεία – όταν ο νόμος προβλέπει ΔΩΡΕΑΝ έλεγχο από δημόσιες Αρχές.
▶ Ένα πόρισμα αμφιλεγόμενο, με επαναλαμβανόμενες διατυπώσεις, χωρίς θεσμικό βάθος.
▶ Ένα προεδρείο που υπαναχωρεί, αρνούμενο να θέσει σε ψηφοφορία αίτημα της μείζονος αντιπολίτευσης, παραβιάζοντας την ίδια του την υπόσχεση.
▶ Ένας Δήμαρχος που δεν απαντά επί της ουσίας, εγκλωβισμένος σε νομικισμούς και αμήχανες εξηγήσεις.
▶ Μια αντιπολίτευση που κραυγάζει, αλλά ξεχνά πως επί χρόνια κυβερνούσε – και η απολογία της μοιάζει με πανικό.
▶ Υπηρεσιακοί παράγοντες και υπάλληλοι σε θέση βολής, αδίκως στοχοποιημένοι  και εκτεθειμένοι.

Το αποκορύφωμα; Ο θεσμός που θα όφειλε να είναι πυλώνας δημοκρατικής ευθύνης και διαφάνειας, κατήντησε καχεκτικό σκιάχτρο πολιτικής ανωριμότητας. Αντί για διάλογο, έχουμε προσωπικές αιχμές, μικροκομματικά σόου και φτηνή προπαγάνδα. Αντί για αλήθειες, προσβλητικές γελοιότητες που εκθέτουν έναν ολόκληρο Δήμο στα μάτια των πολιτών του – και κυρίως των νέων.

Ρητορικά ερωτήματα προς όλους:

• Ποιος φοβάται την αλήθεια του ελέγχου;

• Ποιος εργαλειοποιεί τον θεσμό για προσωπικές στοχεύσεις;

• Ποιος τελικά παίζει θέατρο και ποιος πληρώνει το εισιτήριο;

Η απάντηση είναι μία: όλοι σας φταίτε. Και όλοι χρωστάτε μια συγγνώμη στην κοινωνία που σας παρακολουθεί να καταρρακώνετε το κύρος του Δήμου.

Από σήμερα και μέχρι νεωτέρας, το Δημοτικό Συμβούλιο Ζηρού θα αναφέρεται ως Circo Mentrano.

Εκεί όπου ο λαϊκισμός ανεβαίνει στη σκηνή με γραβάτα, η θεσμική σοβαρότητα κάνει τον ακροβάτη χωρίς δίχτυ, και οι πολίτες είναι μόνιμα στη θέση του θεατή – χωρίς να γελούν πια.

Υ.Σ Ξυπνήστε. Όχι για εμάς. Για τους θεσμούς που βιάζετε με την ανοχή σας.